تعیین قیمت فروش دارائی شرکت توسط حوزه- منبع مالیات: اشخاص حقوقی- اداره کل مربوط: مالیات بر شرکتها

شماره: 9985/201
تاریخ: 1381/11/30
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 14912-1381/03/05
مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1378
شماره حوزه مالیاتی: 1822
شماره سر ممیزی مالیاتی:
اداره: کل مالیات بر شرکتها
تاریخ ابلاغ رأی: 1381/04/03
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3074-4/30-1381/04/22

خلاصه واخواهی:
1- این شرکت یک دستگاه بلدوزر کاترپیلار D&H به مبلغ 120 میلیون ریال را در سال 70 خریداری نموده واین معامله ثبت دفاتر گردیده است.
2- در تاریخ 1378/03/19 بلدوزر مزبور به علت اسقاط بودن و از رده خارج شدن به موجب بیعانه به مبلغ 65 میلیون ریال به آقای حسن سعید زاده فروخته شده ومبلغ مزبور عینا ثبت دفاتر گردیده.
3- استهلاک محاسبه شده به موجب ماده 151 قانون مالیاتهای مستقیم مبلغ 216 192 83 ریال بوده وارزش دفتری بعد از استهلاک مبلغ 784 807 36 ریال شده و با توجه به قیمت 65 میلیون ریال فروش سود این مورد بالغ بر 216 192 28 ریال گردید و با توجه به زیان عملکرد در سال 78 مالیاتی برای سود فوق ابراز نشد، ضمن اینکه شرکت در سال 78 معافیت مالیاتی داشته است.
4- حوزه مالیاتی بدون کارشناسی قیمت را 000 000 250 ریال برآورد و بعد از کسر استهلاک محاسبه شده سودی مبلغ 772 553 170 ریال محاسبه و به عنوان درآمد مشمول مالیات مورد محاسبه مالیات قرار داده و عنوان نموده اند که تشریفات مزایده انجام نشده در حالی که شرکت خصوصی است و شرکت خصوصی برای خرید وفروش ماشین آلات و سایر دارائیهای خود تکلیف قانونی نسبت به انجام تشریفات مناقصه یا مزایده ندارد.
5- هیأت تجدید نظر به بخشی از توضیحات و مدارک توجه نموده ودرآمد مشمول مالیات را تقلیل داده اند در حالی که شرکت عین عملیات واقع شده را در دفاتر خود ثبت نموده و هیچ قصور یا کتمانی در عملیات خود نداشته است. بنا به موارد یاد شده تقاضای رسیدگی دارد.
رأی:
شعبه اول شورای عالی مالیاتی با بررسی شکوائیه واصله ومحتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی مبادرت به انشاء رأی می نماید:
هر چند هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با عنایت به نحوه تعیین درآمد مشمول مالیات توسط حوزه مالیاتی مبادرت به تعدیل درآمد مشمول مالیات نموده است اما با عنایت به اینکه تشخیص مالیات توسط حوزه مالیاتی بر اساس رسیدگی به دفاتر قانونی شرکت صورت گرفته، حق این بوده است هیأت حل اختلاف مالیاتی یاد شده رأسا و یا با صدور قرار رسیدگی پیرامون اعتراضات مودی که طی لایحه وارده به شماره 3847 مورخ 1381/03/05 (و لایحه تسلیمی در مرحله رسیدگی هیأت بدوی) عنوان گردیده، بررسی به عمل آورده و در خصوص موضوع نفیا یا اثباتا به طور موجه و مدلل اظهارنظر و بر آن مبنا انشاء رأی می نمود، در حالی که چنین بررسی از سوی هیأت یاد شده به عمل نیامده و رأی صادره از کفایت رسیدگی برخوردار نمی باشد، لذا ضمن نقض رأی مورد واخواهی پرونده جهت رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد.
 

اسماعیل ملکان
محمد رزاقی
علی اصغر زندی فائز