بخشنامه های مالیاتی

201-9419

نمونه آراء شعب

27 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9419/ 201 تاریخ: 27/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 18376- 17/2/82 مربوط به مالیات بر درآمد مشاغل سال عملکرد: 78 و 79 شماره حوزه مالیاتی 1424 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امورمالیاتی شهرستان اداره کل کل مالیاتهای مرکز تهران تاریخ ابلاغ رأی: 22/5/82 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3906- 201- 12/5/82 خلاصه واخواهی:1- با توجه به اینکه مودی نسبت به رأی بدوی اعتراض ننموده است هیات برخلاف تبصره3 ماده 247 از طرف مودی وارد رسیدگی شده و اقدام به صدور رای نموده است. 2- با توجه به اینکه حوزه مالیاتی گزارش موضوع ماده 25 آئین نامه تشخیص را به شماره 14-5530 مورخ 14/2/82 تهیه و ضمیمه پرونده نموده است هیات مذکور هیچگونه اشاره ای به اعتراض مامور تشخیص و دلایل ابرازی درآن ننموده است، لذا در این مورد نیز دچار نقص رسیدگی می باشد. لذا تقاضای رسیدگی را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: پرونده مالیاتی امر در اجرای مفاد بند 2 ماده 247 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفندماه 1366 و اصلاحیه بعدی آن، بر اساس اعتراض مامور تشخیص مربوط به رأی هیأت بدوی،در هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مطرح گردیده است و چون مودی در اجرای بند یک ماده یاد شده اعتراض خود را تسلیم نداشته، لذا بنا به حکم تبصره3 ماده 247 قانون فوق الاشاره هیات تجدید نظر فقط می بایست اعتراض مامور تشخیص را مورد بررسی قرارداده و در خصوص آن نفیا یا اثباتا اظهارنظر می نمود، در حالیکه این هیات علاوه بر اینکه نسبت به اعتراضات مامورتشخیص رسیدگی به عمل نیاورده، با تعیین درآمد مشمول مالیاتی کمتر از مبالغ مشخصه در رای بدوی دچار اشتباه شده که طبعا این نحوه عمل حاکی از نقص رسیدگی و نقض مقررات قانونی است. بنا به مراتب ضمن نقض رأی مورد واخواهی پرونده به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسماعیل ملکان محمد رزاقی علی اصغرزندی فائز

201-9420

نمونه آراء شعب

27 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9420/201 تاریخ: 1382/12/27 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7641-1381/08/28 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 2045 شماره سر ممیزی مالیاتی: 204 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: امور مالیاتی شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1382/06/12 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5610-201-1382/07/09 خلاصه واخواهی: 1- این موسسه در سال مالی 1377 مبلغ 1.263.773.462 ریال زیان داشته و کلیه اسناد و مدارک مربوطه در اختیار ممیزین ذیربط قرار گرفته و برگشت هزینه های انجام شده در سال مالی مذکور که در چارچوب مقررات و ضوابط پرداخت گردیده، غیر موجه می باشد که مراتب طی نامه 222930-1379/06/13 به سر ممیز حوزه مالیاتی 2045 اعلام گردید. 2- به موجب نامه های 20235/1-5/2/72 و 35168/1-7/2/77 دفتر مقام معظم رهبری و بخشنامه شماره 3477/1151-4/30 مورخ 1377/03/18 معاونت درآمدهای مالیاتی، این موسسه از اول سال 1377 از پرداخت مالیات معاف می باشد که یک نسخه از کلیه مصوبات و نیز تأئیدیه معاونت نظارت و حسابرسی دفتر مقام معظم رهبری در موعدهای مقرر در اختیار ممیزین قرار گرفته است. 3- در ارتباط با مالیات عملکرد سال مذکور طی نامه شماره 223548 مورخ 1380/08/14 کلیه مدارک و مستندات مربوطه به معافیت مالیاتی این موسسه فرهنگی و اعتراض به مالیات مورد مطالبه جهت دادستان انتظامی ارسال گردیده. با توجه به مکاتبات مکرر و سوابق موجود در حوزه مالیاتی، ضمن اعتراض مجدد به برگشت هزینه های واقعی انجام شده، نظر آن شورا را به این مسئله جلب می نماید که علاوه بر معافیت مالیاتی مصوب دفتر مقام معظم رهبری، در صورت پذیرفتن هزینه های برگشتی این موسسه در سال مالی مذکور باز هم دارای زیان بوده و مشمول پرداخت مالیات نمی باشد، خواهشمند است ضمن برگشت رأی صادره هیأت تجدید نظر نسبت به صدور معافیت مالیاتی و استرداد سپرده این موسسه اقدام فرمایند. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه نتیجه رسیدگی معاونت نظارت و حسابرسی دفتر مقام معظم رهبری در خصوص درآمد و هزینه وفعالیتهای عملکرد سال 1377 موسسه ، توسط مودی یا معاونت یاد شده و یا موسسه حسابرسی مربوطه، در مراحل رسیدگی و حل اختلاف مالیاتی ارائه نگردیده و از طرفی حکم مقام معظم رهبری به شرح نامه شماره 20235/1 مورخ 1373/02/05 دفتر معظم له و همچنین مفاد بخشنامه شماره 3477/1151-4/30 مورخ 1377/03/18 معاونت درآمدهای مالیاتی حاکی از برقراری معافیت مالیاتی خاصی برای موسسه شاکی نمی باشد، ​​​​​​​لذا از جهت عدم تعلق معافیت مالیاتی به مودی موصوف ایراد قانونی و شکلی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده و شکایت مودی از این بابت مردود می باشد، لکن در ارتباط با هزینه های برگشتی چون هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض مودی به شرح لوایح تسلیمی (برگ های 208 تا 210 و 223 پرونده) را مورد توجه قرار نداده و بدون رسیدگی لازم واظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعای مطروحه مبادرت به صدور رأی نموده است لذا از این حیث عدم کفایت رسیدگی مشهود بوده و این شعبه ضمن نقض رأی مورد واخواهی پرونده را جهت رسیدگی مجدد و صدور رأی مقتضی بر اساس واقعیت امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. روح الله باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی

201-9429

نمونه آراء شعب

27 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9429/201 تاریخ:27/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1102- 15/10/81 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد: 61و68 لغایت 72 و عملکرد 74 شماره حوزه مالیاتی 1011 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل کل مالیاتهای مرکز تهران تاریخ ابلاغ رأی: 6/12/81 شماره و تاریخ ثبت شکایت 26190- 27/11/81 خلاصه واخواهی: 1- با توجه به مفاد ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده مذکور مرجع رسیدگی به اختلافات ناشی از عملیات اجرائی بوده و تبصره ماده مورد اشاره نیز ناظر بر اختلافاتی می باشد که مالیات قبل از قطعیت به موقع اجرا گذاشته شده است.در رسیدگی هیات بخشنامه شماره 25616/ 7655-4/30- 14/6/69 و 12382/3400- 4/30 مورخ 27/3/75 مورد توجه قرار نگرفته است. 2- هیات مذکور در انشاء رأی هیچگونه اشاره ای به دلایل ورود خودرو در پرونده مذکور ننموده است آیا ورود هیات در اجرای متن ماده 216 بوده یا تبصره یک آن. 3- با توجه به تعیین درآمد مشمول مالیات جهت پرونده سالهای مذکور هیات حل اختلاف مالیاتی در اجرای تبصره یک ماده مذکور اقدام به ورود و رسیدگی پرونده نموده است که در این خصوص بخشنامه 52748-11921-4/30 مورخ 10/11/75 رعایت نگردیده است. 4- رأی مذکور حاوی اظهارنظر در خصوص سال 61 در اجرای تبصره ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه1366 می باشد که به نظر صحیح نمی باشد. 5- از مفاد تبصره ماده 216 چنین بر می آید که هیات مذکور چنانچه تشخیص دهد که مالیات قبل از قطعیت به مرحله اجرا گذاشته شده است در مقام هیات حل اختلاف بدوی یا تجدید نظر وارد رسیدگی شده و اظهارنظر نماید در حالیکه پرونده مذکور مراحل قطعیت را به شرح ذیل طی نموده است. - عملکرد سالهای 61 و 68 و69 لغایت 72 برگ قطعی بر اساس آراء هیاتهای حل اختلاف مالیاتی که با حضور مودی تشکیل گردیده صادر شده است. - عملکرد 74 برگ قطعی بر اساس بند یک تبصره5 ماده 100 صادر گردیده است. پرونده های مذکور کلیه مراحل قطعیت را با حضور مودی و همچنین با صدور قرارهای متعدد کارشناسی و با تائید اظهارنامه مودی طی نموده است. آیا در خصوص قطعیت این پرونده ها می توان تردیدی نمود که پس از قریب20 سال مجددا آنها را به جریان انداخت و وصول آن را باز هم به تاخیر انداخت. 6- اعتراض مودی بر این اساس استوار است که در سالهای فوق دارای شریک بوده و حوزه مالیاتی به این امر توجه ننموده است حال آنکه پرونده مودی در این سالها بر اساس اظهارنامه تسلیمی وی که به تنهائی تهیه و تنظیم گردیده است و همچنین دفاتر قانونی ارائه شده از طرف وی رسیدگی شده است.با توجه به سوابق ثبت شده در پرونده و طی دهها فقره نامه که به صورت اعتراض یا اعلام وضعیت بوده است هرگز به این امر اشاره نشده و حتی چنین اعتراضی نیز بیان نگردیده است که مورد رسیدگی قرار گیرد. مودیان تنها در زمان حضور در محضر هیات حل اختلاف ماده 216 سند اجاره به حوزه تسلیم نموده و همواره در مکاتبات خود را به عنوان مالک سر قفلی معرفی کرده است.حال چنانچه حوزه در سالهای مذکور اطلاع هم داشت که نامبرده دارای شرکائی بوده است می بایست از فرزندان صغیر نامبرده مطالبه مالیات اجاره می نمود که این امر هم با توجه به نسبت مودیان و همچنین دفاتر قانونی مودی که در آن هزینه اجاره ای ثبت نشده بود نمی توانست دارای پایه و اساس محکمی باشد. لذا تقاضای رسیدگی دارد. رأی اکثریت:شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: به حکایت پرونده های مالیاتی و اجرائی حسب مقررات تبصره2 ماده 58 آئین نامه اجرائی وصول مالیاتهای مستقیم موضوع ماده 218 قانون،طرح موضوع در هیات حل اختلاف مالیاتی ماده 216 قانون یاد شده وفق مقررات قانونی صورت پذیرفته و از این حیث به رای مورد واخواهی ایرادی مترتب نمی باشد، پس از بررسی پرونده های امر موارد زیر قابل ذکر می باشد. الف- هر چند مودی اظهارنامه های مالیات خود را بدون ذکر نام شرکاء تسلیم حوزه مالیاتی مربوط نموده و تا قبل از تشکیل هیات موضوع ماده 216 نیز در هیچیک از مراحل رسیدگی و مراجع حل اختلاف مالیاتی در خصوص شراکت با فرزندان خود مطلبی عنوان ننموده، اما با عنایت به مفاد تبصره ماده157 قانون فوق الاشاره که طرح موضوع را به هر علت و در هر مرحله ای که باشد تجویز نموده و همچنین به علت عدم تشکیل پرونده اجاره داری دست دوم و عدم مطالبه مالیات آن از فرزندان مودی،رأی هیات حل اختلاف مالیاتی یاد شده مبنی بر اجرای تبصره ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم در مورد عملکرد سنوات 68 و69 و70 و 71 و72 و74 از وجاهت قانونی برخوردار بوده و در این خصوص رد شکایت آقای ممیز کل اعلام می گردد. ب- نظر به اینکه تاریخ اجرای قانون مالیاتهای مستقیم مصوب سال 1366 از ابتدای سال 68 می باشد بنابراین مفاد تبصره ماده 157 قانون صدرالاشاره قابل تسری به عملکرد سنوات قبل از آن نبوده و به این استدلال اظهارنظر هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم مبنی بر اجرای تبصره ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به عملکرد سال 1361 از محمل قانونی برخوردار نمی باشد،لذا ضمن نقض رای مورد واخواهی پرونده جهت رسیدگی به مالیات عملکرد سال 61 به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 احاله می گردد. اسماعیل ملکان علی اصغرزندی فائز نظر اقلیت: درست است که تبصره ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم در موارد مطالبه مالیات از غیرمودی رسیدگی به این موضوع را در هیاتهای حل اختلاف مالیاتی تجویز نموده است، اما این بدان معنی نیست که مودی بدون دلیل خاصی طرح این بخش از اعتراض خود را " که در محل کسب افراد دیگری هم شریک بوده اند" به مرحله اجرا موکول نماید. جالب توجه است که آقای همواره خود را به عنوان مودی واحد کسبی مورد نظر معرفی و اظهارنامه های مالیاتی را به نام و به عهده خود تنظیم و تسلیم و همه ساله پس از دریافت اوراق تشخیص مالیات با مراجعه به هیاتهای حل اختلاف مالیاتی اعتراضات خود را عنوان و تخفیفهای ممکن را اخذ نموده و در یکی ازسنوات مالیاتی نیز عینا اظهارنامه وی مورد قبول واقع شده است. با عنایت به مواد 237و 238 و 239و 246و 247 و سایر مقررات قانون مالیاتهای مستقیم، اصولا مودی ظرف سی روز از تاریخ ابلاغ برگ تشخیص مالیات بایستی تمامی اعتراضات خود را به طور مستدل به واحد مالیاتی ذیربط اعلام و یا موقع حضور در مراجع حل اختلاف مالیاتی تمامی دفاعیات و اعتراضات خود را مطرح نماید ، نه آنکه حسب دلخواه طرح قسمتی از اعتراضات خود را به آینده موکول نماید و وجود تبصره ماده 157 نیز به منزله مجوز این طرز عمل نمی باشد. بنا به توضیحات فوق، طرح و رسیدگی پرونده در مرحله وصول و اجرا توسط هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم قانونی و موجه نبوده است و با این ترتیب شکایت ممیز کل شاکی را وارد دانسته، نظر به نقض رأی مورد واخواهی می دهد. محمد رزاقی

201-9431

نمونه آراء شعب

27 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9431/ 201 تاریخ: 27/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 8/142- 18/2/1382 مربوط به مالیات نقل و انتقال ملک و حق واگذاری محل سال عملکرد: 1380 شماره حوزه مالیاتی 1326 شماره سرممیزی مالیاتی 132 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل امور مالیاتی استان خراسان تاریخ ابلاغ رأی: 12/07/1382 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6052- 201- 30/7/1382 خلاصه واخواهی: در سال 1380 ملکی را به علت نامناسب بودن محل به مبلغ 000 000 275 ریال فروختم که مبایعه نامه آن ضمیمه پرونده است. ممیز مالیاتی ارزش محل را مبلغ 000 000 370 ریال برآورد کرده و پرونده به هیاتهای حل اختلاف مالیاتی احاله گردیده. مجریان قرار در مراحل بدوی و تجدید نظر صحت عرایضم را تائید نمودند. هیات بدوی ماخذ مشمول مالیات را مقداری تعدیل ولی هیات تجدید نظر ضمن قبول اینکه ملک کلا به مبلغ 000 000 275 ریال فروخته شده،ارزش ملک را در شرایط غیر تجاری که توسط ممیز مالیاتی مبلغ 000 000 200 ریال تعیین گردیده تغییر داده، به نحوی که مالیات آن چنان کاهش پیدا نکند. به رای شماره 8/142- 18/2/1382 هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته، درخواست رسیدگی دارد. رای: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت شاکی و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رای می نماید: به قرار محتویات پرونده، حوزه مالیاتی بنا به جزء ب از بند 3 بخشنامه شماره 17758/ 1258/5/30 مورخ 23/4/1371 معاونت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارائی، اقدام به تعیین ارزش ملک و حق واگذاری محل تواما به مبلغ 000 000 370 ریال، ارزش روز ملک در شرایط غیر تجاری به مبلغ 000 000 200 ریال و ارزش حق واگذاری محل به مبلغ 000 000 170ریال نموده و مودی به شرح نامه وارده به شماره 69652 مورخ 1/8/1380 ضمن درخواست تجدید نظر در ارزش حق واگذاری محل مدعی بوده که ملک و حق واگذاری محل را کلا به مبلغ 000 000 275 ریال فروخته و این ادعا به موجب گزارشهای کارشناسی شماره 25075 مورخ 13/5/1381 و 56961 مورخ 29/11/1381 که در اجرای قراردادهای شماره8/102 مورخ 14/2/1381 و 8/749 مورخ 16/8/1381، صادره از سوی هیات حل اختلاف مالیاتی تنظیم شده، تائید گردیده است. با توجه به مراتب فوق و از آنجا که هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون عنایت لازم به گزارشهای کارشناسی فوق الذکر، من عندی و بدون ذکر هر گونه دلیل موجهی، ارزش ملک در شرایط غیر تجاری را کاهش داده و انجام این امر مانع تعیین حق واگذاری محل و مالا ماخذ مشمول مالیات به میزان واقعی گردیده، از این حیث به رای مورد واخواهی ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می نماید. حسن عباسی پناه غلامحسین مختاری علی اصغرزندی فائز

201-9301

نمونه آراء شعب

27 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9301/201 تاریخ: 27/12/1382 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 2418-18/5/1382 مربوط به مالیات: بردرآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1379 شماره حوزه مالیاتی: 0443 شماره سر ممیزی مالیاتی: 044 سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 7/7/1382 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 5863-201-28/7/1382 خلاصه واخواهی: به استناد ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 به دلیل عدم رعایت مقررات ونقص رسیدگی به شرح ذیل درخواست تجدید رسیدگی دارد. فعالیت این شرکت تولید قطعات خودرو بر اساس قراردادهای منعقده می باشد. وهزینه های تعمیر ونگهداری قالبها که فعالیت وایجاد درآمد شرکت بدون بهره گیری از آنها مفهومی نخواهد داشت از جمله هزینه های شرکت می باشد، ولی حوزه مالیاتی این هزینه ها را برگشت داده است وهیأت حل اختلاف بدوی هم بدون توجه نظر ممیز را تأئید کرده است. وهیأت تجدید نظر هم فارغ از نظریه غیرقانونی وغیر واقعی رأی هیأت بدوی را مصون از تعرض اعلام داشته است. البته در هیچ یک از جلسات هیأت های حل اختلاف نماینده قوه قضائیه حضور نداشته است. به همین لحاظ هیأت تجدید نظر عنایت نفرموده اند که: اولا هزینه های انجام شده با ماده 148 قانونی منافاتی ندارد زیرا الف- مربوط به فعالیت شرکت است. ب- وجود خسارت محقق می باشد. ج- موضوع ومیزان آن مشخص است. د- طبق مقررات وقرادادهای موجود جبران آن بر عهده دیگری نبوده است. بنا به مراتب درخواست احقاق حقوق قانونی شرکت را دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه شکوائیه شاکی و بررسی محتویات پرونده امر به شرح ذیل مبادرت به انشاء رأی می نماید: هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل عدم مالکیت مودی نسبت به قالبها هزینه تعمیرات آنها را از لحاظ مقررات مالیاتی غیر قابل قبول تشخیص و بر این مبنا رأی مورد واخواهی را صادر نموده است. در حالیکه عدم مالکیت دارائیها نمی تواند دلیل برگشت هزینه های تعمیرات آن دارائی ها که برابر قرارداد به عهده استفاده کننده است، باشد وحق این بود که هیأت مزبور با در نظر گرفتن مفاد قراردادهای مربوط وبا مراجعه به اسناد ومدارک ودفاتر اشخاص طرف قرارداد وبا عنایت به مقررات ماده 147و 148 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 واصلاحیه های بعدی واز جمله بند 20 ماده 148 قانون مذکور نسبت به قبول یا عدم قبول این قبیل هزینه ها اظهارنظر می کرد وچون رأی صادره بیانگر چنین بررسی نمی باشد. بنابراین به دلیل عدم کفایت رسیدگی رأی مورد واخواهی نقض وپرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون یاد شده احاله می گردد. غلامحسین مختاری محمدعلی سعیدزاده محمدعلی تراب زاده

201-9406

نمونه آراء شعب

27 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9406/ 201 تاریخ: 1382/12/27 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 12/627- 1382/04/29 مربوط به مالیات حق واگذاری محل سال عملکرد: 1381 شماره حوزه مالیاتی 621 شماره سرممیزی مالیاتی 62 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان مشهد اداره کل تاریخ ابلاغ رأی: 1382/05/14 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4808- 201- 1382/06/09 خلاصه واخواهی: اینجانب به استناد مواد 251 و 256 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به رای هیات به شرح ذیل معترض می باشم: 1- به علت ورشکستگی و استیصال کلیه دارائی خود را از دست داده ام که به شرح کامل آن در پرونده منعکس می باشد و از هیات تقاضا دارم به آن رسیدگی نمایند. مالیات اینجانب به استناد ماده 59 قانون مورد محاسبه قرار گرفته در متن ماده صراحت دارد که " انتقال حق واگذاری محل به ماخذ وجوه دریافتی مالک" مورد محاسبه قرار گیرد. هیات به این موضوع رسیدگی نکرده و طبق ماده 248 اظهارنظر موجه و مدلل نکرده است. لذا تقاضای نقض رای را دارم. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه و بررسی محتویات پرونده و ملاحظه شکوائیه شاکی به شرح ذیل مبادرت به انشاء رای می نماید: درست است که هیات حل اختلاف مالیاتی در رابطه با مورد اعتراض و روشن شدن وضعیت پرونده ابتدا قرار تحقیق و رسیدگی صادر نموده و سپس با دریافت گزارش کارشناس مجری قرار وارده به شماره 18479- 1382/04/03 ضمن تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به اصدار رای نموده است، لیکن از آنجائیکه هیات یاد شده به مفاد گزارش کارشناسی که به صراحت ورشکستگی مودی را مورد تائید قرار داده است، و نهایتا ارزش واگذاری محل را در مقایسه با ارزش سر قفلی مغازه هائی که از نظر موقعیت مکانی در وضعیت بهتری قرار دارند کمتر از مبلغ مندرج در رای صادره اعلام داشته، توجهی ننموده و هیچگونه استدلالی هم نفیا یا اثباتا در رد نظر کارشناس به عمل نیاورده است،بدین لحاظ به رأی صادره به دلیل نقص در رسیدگی و از حیث مندرجات شکوائیه رسیده ایراد وارد است. لذا شعبه ضمن نقض رای مورد واخواهی پرونده را جهت رسیدگی مجدد به هیات موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی احاله می نماید. غلامحسین مختاری محمدعلی سعید زاده محمد علی تراب زاده

201-9204

نمونه آراء شعب

25 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9204/201 تاریخ: 25/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 487- 9/4/1382 مربوط به مالیات بر ارث سال عملکرد 1380 شماره حوزه مالیاتی 342 شماره سر ممیزی مالیاتی 34 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره کل اداره امور مالیاتی شهرستان کرمان تاریخ ابلاغ رأی: 11/6/1382 شماره و تاریخ ثبت شکایت 5555- 201- 7/7/82 خلاصه واخواهی: اینجانب به وکالت از سوی وراث مرحوم در اجرای مفاد ماده 251 ق.م.م نسبت به رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به شماره 487 مورخ 9/4/82 معترض بوده و دلایل شکایت خود را به شرح ذیل به استحضار می رساند: الف- در خصوص بند یک رای هیات مذکور راجع به عدم قبول دین محقق آن مرحوم به شرکت سهامی بیمه ایران که برابر دادنامه شماره 1199 مورخ 29/8/80 شعبه دوم دادگاه کرمان به قطعیت رسیده است به دلیل عدم ذکر نام شرکت در ماترک فاقد وجاهت قانونی بوده و مورد اعتراض است.ب- در زمینه انتقال 25 سهم از یکصد سهم شرکت مسافربری به آقای و سه دانگ از گاراژ واقع در ترمینال و سه دانگ از موسسه مسافربری و انتقال سه دانگ از املاک به آقای برابر سند شماره 130343 مورخ 30/2/80 دفتر خانه شماره 4 کرمان همگی وقوع انجام معاملات راجع به رقبات فوق الذکر در زمان حیات آن مرحوم بوده و صراحتا در دادنامه شماره 613 و 612 مورخ 10/7/81 به آن اشاره گردیده است در نهایت با التفات به عدم رعایت قوانین و مقررات موضوعه و نقص رسیدگی و عنایت به دلایل فوق تقاضای نقض رای و تجدید رسیدگی را جهت جلوگیری از رفع اجحاف را دارم. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی انشاء رای می نماید: در مورد بند الف شکوائیه تسلیمی از سوی وکیل مودیان نظر به اینکه در دادنامه شماره 1199 مورخ 29/8/80 (مورد اسنادی شاکی)تجدید نظر خواه شرکت با وکالت آقای ذکر گردیده و از طرفی در اظهارنامه تسلیمی نیز رابطه مرحوم با شرکت باربری مشخص نشده علیهذا شکایت وارد نیست ولی در مورد بند ب شکوائیه با در نظر گرفتن اینکه مفاد قولنامه به موجب دادنامه های صادره از مراجع صالحه مورد تایید قرار گرفته است لذا عدم ثبت مالکیت رقبات اموال به نام خریدار در دفتر اسناد رسمی موثر در مقام نبوده، بنابراین به این قسمت از رای صادره به دلیل عدم کفایت رسیدگی ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض رای مورد واخواهی پرونده را جهت بررسی به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی احاله می نماید. محمد علی تراب زاده محمد علی سعید زاده غلامحسین مختاری

201-9209

نمونه آراء شعب

25 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9209/201 تاریخ: 25/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی:9698- 27/7/1381 مربوط به مالیات بر ارث سال عملکرد: 1380 شماره حوزه مالیاتی 345 شماره سرممیزی مالیاتی 34 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره کل مالیاتهای مرکز تهران اداره امور مالیاتی شهرستان تاریخ ابلاغ رأی: 17/9/1381 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8630- 201- 15/10/1381 خلاصه واخواهی: پدرمان در سال 1380 فوت نموده و پس از فوت آن مرحوم ورثه مواجه با طلبکاران گردیدند، حوزه مالیاتی ضمن رسیدگی دو فقره دادنامه های صادره از شعب 101 و 106 دادگاه عمومی را پذیرفته و از ماترک کسر نموده پس از صدور برگ تشخیص دو نفر طلبکار دیگر مراجعه نمودند که به موجب سه فقره دادنامه ورثه محکوم به پرداخت طلب آنها گردید هیاتهای حل اختلاف از قبول بدهیهای مذکور و با در نظر گرفتن آراء دادگاه خودداری نموده اند در حالیکه حوزه قبلا دو فقره دادنامه مشابه را پذیرفته درخواست رسیدگی دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رای می نماید: صرفنظر از چگونگی و اعتبار گزارشهای اصلاحی که از سوی مودیان در مرحله رسیدگی هیئتهای حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر موضوع ماده 37 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی آن، ارائه گردیده، با توجه به اینکه برابر ماده 19 قانون مذکور شرط قابل قبول بودن دیون متوفی در محاسبات مالیات بر ارث، محقق بودن آنها می باشد. بنابراین حق این بودکه هیئت مزبور فارغ از اینکه گزارشهای اصلاحی مزبور برای اشخاص ثالث معتبر می باشد یا خیر، محقق بودن دیون مورد نظر را مورد بررسی قرار داده و نسبت به چگونگی و واقعیت دیون مذکور و اصالت آنها رسیدگی و سپس رای خود را اعلام می نمود و چون رای مورد واخواهی بیانگر چنین رسیدگی و اظهار نظری نمی باشد علیهذا رای فوق الذکر(مورد واخواهی) به دلیل نقص رسیدگی نقض و پرونده به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون پیش گفته احاله می گردد. محمد علی سعیدزاده محمدعلی تراب زاده غلامحسین مختاری

201-9220

نمونه آراء شعب

25 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9220/201 تاریخ: 1382/12/25 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 6723- 1381/09/03 مربوط به مالیات حق واگذاری محل سال عملکرد: 1381 شماره حوزه مالیاتی 1114 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل مالیاتهای مرکز تهران تاریخ ابلاغ رای: 1382/02/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت 2014-201- 1382/03/13 خلاصه واخواهی: هیات حل اختلاف مالیاتی صرفا به دلیل اینکه شهرداری منطقه 12 محل را در اراضی مسکونی اعلام کرده و هیچ اشاره ای به نوع کاربری ملک فوق نکرده از ماخذ هشتاد میلیون ریال نسبت به ششدانگ سرقفلی محل اقدام به صدور رای نموده است. لذا چنانچه محل در منطقه مسکونی و هیچ ارزش سرقفلی ندارد تعدیل سر قفلی از یک میلیارد ریال به هشتاد میلیون ریال وجهه قانونی نداشته و از طرفی وکیل قانونی مودیان اظهارنامه حق واگذاری تسلیم و سر قفلی محل را پنجاه میلیون ریال عنوان کرده، مراتب اعتراض اعلام، تقاضای نقض رای را دارم. رای: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله، مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رای مینماید: حسب محتویات پرونده و تسلیم اظهارنامه مالیاتی در خصوص دریافت حق واگذاری محل و بخشنامه شماره 59648/12126-4/30 مورخ 1374/10/21، فارغ از نوع کاربری ملک، دریافت حق واگذاری محل احراز گردیده است ولی هیات حل اختلاف مالیاتی در مورد میزان دریافتی از این بابت رسیدگی لازم و کافی معمول نداشته، در صورتی که صحیح این بود با عنایت به اینکه ملک و حق واگذاری تواما مورد انتقال واقع شده و با توجه به بخشنامه و دستورالعمل های صادره در این خصوص و قولنامه و مبایعه نامه و تحقیقات بیشتر و با توجه به بخشنامه شماره 17034/1200- 5/30 مورخ 1372/04/13، پس از تعیین و مشخص نمودن میزان واقعی وجوه دریافتی بابت حق واگذاری محل مبادرت به صدور رای می نمود، بنا به مراتب و از حیث مندرجات شکوائیه واصله و به جهت نقص رسیدگی به رای مورد واخواهی ایراد قانونی وارد است و ضمن نقض آن پرونده برای رسیدگی مجدد بر طبق مقررات قانون به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می شود. علی عزیزی محمد علی بیگ پور اسماعیل ملکان

201-9212

نمونه آراء شعب

25 اسفند 1382

وضعیت سند:

نامشخص است

علاقه مندی

شماره: 9212/201 تاریخ: 25/12/1382 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 1098-25/5/82 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 79 شماره حوزه مالیاتی: 0313 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: امور مالیاتی استان آذربایجان غربی تاریخ ابلاغ رأی: 16/6/82 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 5580-201-8/7/82 خلاصه واخواهی: 1- این شرکت برابر پروانه بهره برداری صادره از اداره کل صنایع آذربایجان غربی یک واحد تولیدی وصنعتی است وبا توجه به جدول شماره 3 معافیتهای صنعتی موضوع ماده 132 مشمول معافیت مربوط به اولویت 3 با کد شناسائی محصول به شماره 15135011 می باشد، اما هیأت های حل اختلاف مالیاتی فعالیت این شرکت را خدماتی دانسته ومشمول معافیت مالیاتی موضوع ماده 132 ندانسته است. 2- برابر صورت جلسه شماره 17/935 مورخ 23/10/59 شورای عالی مالیاتی سردخانه جزء کارخانه شناخته شده ومشمول معافیت صنف می باشد، در نتیجه به استناد ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم به مدت 4 سال از تاریخ بهره برداری معاف از مالیات بوده ونسبت به آراء صادره هیأت های حل اختلاف مالیاتی معترض وتقاضای رسیدگی دارد. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله وبررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رأی می نماید: حسب محتویات پرونده، هیأت های حل اختلاف مالیاتی بدوی وتجدید نظر هرکدام جداگانه پس از بررسی اعتراض شرکت مودی ومدارک موجود در پرونده وارائه شده از جمله پروانه بهره برداری صادره برای استفاده از سردخانه جهت نگهداری میوه به شماره 102230 مورخ 18/3/77 (برگ شماره 12 پرونده) وبا توجه به اینکه حکم ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم در خصوص معافیت واحدهای تولیدی ومعدنی بوده وشامل واحدهای صنعتی (سردخانه) نمی باشد اقدام به صدور رأی نموده اند، ضمنا صورت جلسه شماره 17/935 مورخ 23/10/59 شورای عالی مالیاتی مورد اشاره مودی نیز در خصوص معافیت مالیاتی صدر مواد 97و98 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب سال 1345 مربوط به واحدهای صنعتی موضوع جداول معافیتهای صنعتی است وصورت جلسه مذکور نسبت به واحدهای تولیدی و معدنی موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 تسری ندارد، بنا به مراتب از لحاظ شکوائیه واصله ایرادی متوجه رأی مورد واخواهی نبوده، رد شکایت شاکی اعلام می گردد. محمدعلی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان