شماره: 7100/201
تاریخ: 1382/09/30
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 4165/6-253 مورخ 1391/09/20
مربوط به مالیات: استرداد اضافه پرداختی
سال عملکرد: 74 لغایت 79
شماره حوزه مالیاتی: 1532
شماره سر ممیزی مالیاتی:
سازمان امور اقتصادی ودارائی استان
اداره امور مالیاتی شهرستان:
اداره کل: امور مالیاتی استان تهران
تاریخ ابلاغ رأی: 1381/10/29
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9835-201 مورخ 181/11/28
خلاصه واخواهی:
مودیان پرونده کلاسه 264 مالیاتهای استان تهران در سالهای 74 الی 79 برابر فیشهای موجود در پرونده مبالغی به عنوان مالیات پرداخت کرده اند که با توجه به مجموع مالیاتهای قطعی شده اضافه پرداختی داشته که تقاضای استرداد مالیات را نمودند.
سر ممیز محترم اعلام می دارد چون بابت 3% سهم شهرداری دیناری پرداخت نشده، اضافه مالیات پرداخت شده را به حساب 3% عوارض شهرداری منظور می نمائیم. به علت اینکه از اول سال 74 وصول 3% عوارض شهرداری غیرقانونی بوده و رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری این مورد را تأئید نموده، نظر سر ممیز محترم مورد اعتراض قرار میگیرد وبه استناد ماده 242 قانون مالیاتهای مستقیم که تقاضای استرداد مالیات اضافی را نموده بودند چون سر ممیز مربوطه تقاضای مودی را رد نمود، به استناد ماده 243 قانون مالیاتهای مستقیم ممیز کل محترم، پرونده را جهت رسیدگی به هیأت موضوع ماده 243 ارجاع می نماید. متأسفانه اعضای محترم کمیسیون بدون مطالعه پرونده وتقاضای مودیان اقدام به صدور رأی می نماید که این رأی غیرمرتبط می باشد چون مودیان تقاضای استرداد مالیات اضافی را داشتند ولی اعضای محترم کمیسیون در خصوص 3% سهم شهرداری رأی داده وآن را غیر قابل استرداد اعلام نموده اند در حالیکه مودیان بزرگ اصلا 3% سهم شهرداری را پرداخت نکرده اند که تقاضای استرداد آن را داشته باشند.
به استناد موازین قانونی وبا توجه به صراحت رأی دیوان عدالت اداری از آنجائیکه وصول هر نوع وجهی به عنوان 3% شهرداری محمل قانونی نداشته لذا تأدیه اضافه پرداختی مالیات به عنوان شهرداری نیز خلاف قانون می باشد. لذا تقاضای بررسی موضوع را دارد.
رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه وبررسی شکوائیه واصله ومحتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید:
حسب محتویات پرونده امر هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 243 قانون مالیاتهای مستقیم در رأی مورد واخواهی صرفا در خصوص عدم امکان استرداد سهم شهرداری اظهارنظر به عمل آورده حال آنکه این موضوع مورد تقاضای مودی نبوده بلکه درخواست مودی در لایحه شماره 3579 مورخ 1381/09/29 استرداد وجوه اضافی پرداختی بابت مالیات بوده است، لذا خواسته مودی ایجاب می نمود که هیأت یاد شده با بررسی محتویات پرونده امر، پرداختیهای مودی را بابت سنوات مورد واخواهی مورد بررسی قرار داده ودر صورت اضافه پرداختی بابت اصل مالیات نسبت به آن رأی مقتضی صادر می نمود در حالیکه چنین امری صورت نپذیرفته و از این حیث به رأی مذکور ایراد وارد است.
ضمنا وصول عوارض شهرداری پس از اتمام برنامه اول توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران فاقد مجوز قانونی بوده و تهاتر اضافه پرداختی بابت اصل مالیات با بدهی سهم شهرداری نیز از محمل قانونی برخوردار نمی باشد.
بنا به مراتب رأی مورد واخواهی نقض و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد.
اسماعیل ملکان
محمدرزاقی
علی اصغرزندی فائز
