شماره: 6368/201
تاریخ: 1381/07/29
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 402-1380/07/10
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78
شماره حوزه مالیاتی: 151
شماره سر ممیزی مالیاتی: 15
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان قزوین
–شهرستان قزوین تاریخ ابلاغ رأی: 1380/09/11
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7488-4/30-1380/09/19
خلاصه واخواهی:
احتراما شرکت مذکور نسبت به تسلیم اظهارنامه، تراز نامه و حساب سود وزیان عملکرد منتهی به پایان اسفند ماه 1378 با فروش ابرازی به مبلغ 000 098 268 ریال در مهلت قانونی اقدام نموده است علیهذا شرکت دارای پروانه بهره برداری به شماره 9461-21/10/79 می باشد و به علت عدم ارائه اسناد ومدارک وپروانه بهره برداری قبل از صدور برگ تشخیص مالیات، حوزه مالیاتی پس از بازرسی از محل کارخانه وتحقیقات وبررسی های به عمل آمده نسبت به تهیه گزارش و تشخیص تولید و فروش مبلغ 000 098 568 ریال حاصل از فعالیتهای مندرج در پروانه اقدام نموده است علی ایحال به دنبال اعتراض مودی و تقاضای اعمال معافیت ماده 132 ق.م.م پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی ارسال و هیأتهای بدوی و تجدید نظر بدون اظهارنظر در مورد مبلغ مابه التفاوت فروش ابرازی و تشخیص شده به مبلغ 000 000 300 ریال نسبت به اعمال معافیت مالیاتی ماده 132 ق.م.م اقدام نموده اند و فقط قسمت فعالیت خارج از پروانه بهره برداری را مشمول مالیات دانسته،
علیهذا با توجه به استعلام شماره 13/74633/12- 1377/04/18 اداره کل امور اقتصادی و دارائی استان قزوین از شورای عالی مالیاتی مبنی بر اعلام نظر در مورد مابه التفاوت فروش ابرازی مودی وفروش تشخیص شده طبق نظر مأموران تشخیص تاکنون پاسخ مقتضی و راهنمائی لازم ارائه نشده است بنابراین در اجرای ماده 251 ق.م.م صرفا نسبت به اعمال معافیت در مورد مبلغ 000 000 300 ریال (مابه التفاوت فروش ابرازی و تشخیص شده حوزه مالیاتی) به رأی تجدید نظر اعتراض و تقاضای نقض رأی و تجدید رسیدگی را دارم.
رأی:
شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از ملاحظه شکوائیه رسیده و بررسی محتویات پرونده به شرح آتی مبادرت به انشاء رأی می نماید:
حسب محتویات پرونده، ممیز کل ذیربط به مفاد رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر از حیث عدم اظهارنظر در مورد مبلغ مابه التفاوت فروش ابرازی در اظهارنامه تسلیمی سال عملکرد 78 و میزان فروش تشخیص شده از طریق علی الرأس توسط حوزه مالیاتی به مبلغ 000 000 300 ریال به علت اعمال معافیت مالیاتی مقرر در ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم به وسیله مرجع حل اختلاف مالیاتی مزبور معترض بوده که معطوفا به قسمت اخیر نظریه هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی به شماره 4462/4/30-1370/03/27، عدم ارائه اسناد و مدارک و دفاتر از طرف مودیان ذیربط در صورتی که اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان در موعد مقرر تسلیم شده باشد موجب عدم استفاده از معافیت نخواهد بود که مبداء شروع دوره فعالیت نیز همان تاریخ شروع بهره برداری واقعی به تشخیص مأمورین مالیاتی مربوطه خواهد بود.
بنابراین با التفات به مراتب فوق از آنجا که تشخیص و برآورد حوزه مالیاتی دلالت بر کتمان درآمد یا فروش مودی به موجب اسناد و مدارک متقنن ندارد لذا مابه التفاوت فروش ابرازی و تشخیص شده حوزه مالیاتی به دلیل عدم استناد به مدارک مثبته مانع استفاده مودی از معافیت پیش گفته نخواهد بود و به این لحاظ ایرادی به رأی مورد واخواهی مترتب نبوده، رد شکایت اعلام می گردد.
غلامعلی آبائی
داریوش آل آقا
روح اله باباسنگانی
