شماره: 8137/201
تاریخ: 1381/09/25
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 8096-1379/11/12
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1997 میلادی
حوزه مالیاتی: 1413
شماره سر ممیزی مالیاتی:
اداره: کل مالیات بر شرکتها (تهران)
تاریخ ابلاغ رأی: 1379/12/15
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10640-4/30-1379/12/23
خلاصه واخواهی:
علیرغم آنکه به قسمتی از اعتراضات این شرکت مبنی بر احتساب فعالیتهای سایر اشخاص حقوقی به پای این شرکت رسیدگی گردیده، متأسفانه اشتباه قبلی تکرار شده و آن قلمداد نمودن این شرکت در زمره شرکتهای کمیسیونری می باشد. این شرکت صرفا وظیفه ارائه خدمات فنی را به عهده دارد، حقوق کلیه کارکنان شرکت و سایر هزینه ها از قبیل اجاره محل، برق، آب، تلفن وغیره همه ماهه به شرکت مادر اعلام و مبلغ اعلام شده توسط شرکت مذکور در سوئیس، از طریق سیستم بانکی به حساب این شرکت در تهران واریز می گردد.
با توجه به بخشنامه 6177-4/30 مورخ 1379/07/03معاونت محترم درآمدهای مالیاتی تعیین درآمد مشمول مالیات بدون احراز فعالیت کمیسیونری وتحصیل درآمد از این بابت صحیح نمی باشد حال برای این شرکت مشخص نیست که دلایل ممیز محترم مبنی بر کمیسیونر بودن چه می باشد. نظر به اینکه ماهیت مالیاتی فعالیت این شرکت از مصادیق مشمول مالیاتهای مستقیم نیست وبا عنایت به بخشنامه مذکور، خواهشمند است به دلیل عدم رعایت قوانین و مقررات از این شرکت رفع تعرض و برگ تشخیص صادره کان لم یکن اعلام گردد.
رأی:
شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه تسلیمی و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی اعلام رأی می نماید:
هر چند مدارک و مستندات گویا وروشن دال بر اخذ کمیسیون توسط مودی از شرکت مادر ویا واردکنندگان کالا مشهود نیست، اما حسب محتویات پرونده، نکات زیر قابل توجه است:
1- شرکت قرارداد شماره 9154-1376/02/22 را با موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران منعقد نموده که موضوع آن استفاده از امکانات تحقیقاتی و آزمایشگاهی شرکت در ارتباط با وظایف موسسه و واحدهای نیازمند به استفاده از این قبیل خدمات تعیین شده و تعهد شرکت طبق آن، انجام دادن آزمونهای شیمی نساجی موارد ارجاعی برابر موارد قید شده در گواهی تأئید صلاحیت صادره از سوی موسسه مزبور بوده است:
پس از انعقاد آن قرارداد، شرکت در تاریخ 1376/03/18 به ثبت رسیده ودر بند 9 اساسنامه مقصود از تأسیس شرکت، اجرای همان قرارداد با موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی قید گردیده است. با وجود موارد فوق الذکر مشاهده می شود که طبق اسناد ومدارک به دست آمده وسیله هیأت موضوع ماده 181 قانون مالیاتهای مستقیم، شرکت در معاملات بین واردکنندگان ایرانی با شرکت دخالت داشته وفعالیت آن منحصر به اجرای قرارداد یاد شده نبوده است.
2- با عنایت به توضیحات مودی به شرح لایحه اعتراضیه شماره 117/ح78 مورخ1378/05/08 خود وگزارش ثبت شده به شماره 15339/39 مورخ 1379/07/25 مأمور مجری قرار هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، شرکت مورد بحث و شرکت دیگری به نام پس از انحلال شرکت سابق به جایگزینی شرکت منحله مزبور تأسیس شده اند و چون قبلا شعبه شرکت در ایران فعال بوده، با تأسیس شرکت ادامه آن بخش از فعالیتهای شرکت که به امور کارخانجات شیمیائی مربوط بوده است، به عهده شرکت مودی محول می گردد. از طرفی برابر گزارش کارشناسی مذکور، شعبه شرکت مالیات کمیسیون فروشهای شرکت مادر را پرداخت نموده است. نتیجه آنکه بابت آن قسمت از فروش شرکت یا شرکتهای مادر که در انجام آن شعبه دیگر دخیل است، کمیسیون دریافتی مورد قبول آن شعبه است، در حالیکه شعبه دوم (مودی مورد بحث) منکر دریافت هر نوع کمیسیون می باشد.
با عنایت به توضیحات بالا وموارد متناقض مشهود در پرونده به ترتیب فوق وبا این تذکر که اصولا فعالیت این نوع شرکتها به منظور کسب سود است و دلیل قانونی خاص وجود ندارد که در این قبیل موارد بتوان کلیه درآمدهای حاصله شرکت مادر را فارغ از فعالیتها و عاملیت شعبات آنها، مختص همان شرکت مادر قلمداد نمود، بلکه سود ناشی از معاملات انجام شده با دخالت و عاملیت هر شعبه، در حقیقت به منزله سود حاصله در کشور محل استقرار همان شعبه است که به طور غیر مستقیم به حساب شرکت مادر منظور می شود، شکایت شاکی را وارد ندانسته، رد آن را اعلام می دارد.
محمد رزاقی
اسماعیل ملکان
علی اصغر زندی فائز
