شماره: 6369/ 201
تاریخ: 1381/07/29
شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 258- 1380/02/22
مربوط به مالیات بر ارث
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77
شماره حوزه مالیاتی 322
شماره سر ممیزی مالیاتی 032
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان فارس( اداره امور مالیاتی شیراز)
تاریخ ابلاغ رای: 7/3/1380
شماره و تاریخ ثبت شکایت 2753- 4/30- 1380/04/10
کلاسه شورا 47720
خلاصه واخواهی:
مرحوم طبق دادنامه شماره 829- 78 صادره از شعبه هشتم دادگاه عمومی شیراز مبلغ چهارصد میلیون ریال بابت دو فقره چک به شخصی مدیون و بدهکار می باشد که در این رابطه هیات های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر جمعا چهار فقره قرار صادر نموده اند. مجریان قرارهای اول و دوم اعلام داشته اند مورث ها وجوه دین مذکور را صرف خرید چند دانگ از آپارتمان و خانه در شیراز نموده و هیات بدوی براساس آن، طی رای صادره، صرفا ارزش معاملاتی پلاکهای مذکور را قابل کسر از ماترک دانسته است.
متعاقبا هیات حل اختلاف تجدید نظر نیز با توجه به اعتراض وارث به رای بدوی ضمن صدورقرار سوم مبنی بر استعلام از دادگاه و وصول پاسخ دادگاه و علیرغم اینکه در قرار چهارم اعلام نموده بدهی مرحوم محرز است لکن هنوز مشخص نیست بدهی بابت چه منظوری صورت گرفته است، اما نهایتا رای بدوی را تائید نموده، بنابراین با چه استدلال و منطقی در حالیکه بدهی مرحوم محرز گردیده فقط معادل ارزش معاملاتی پلاکهای موصوف قابل کسر از ماترک دانسته شده است.
طبق ماده 19 قانون مالیاتهای مستقیم مجرد دین محقق متوفی که اصالت آن مورد تائید هیات حل اختلاف قرار گیرد و جوبا قابل کسر از ماترک می باشدو لذا مبلغ مزبور بایستی به عنوان دین محقق از ترکه کسر شود لیکن هیات تجدید نظر با اجتهاد در برابر نص در مقام تفسیر ماده 19 برآمده در حالیکه هیچ قانون و بخشنامه ای در مورد عدم قبول بدهی به شرط تحقق آن نداریم.
طی نظریه شماره 1952/4- 1377/02/12 شورای عالی مالیاتی هم اعلام گردیده که قبول دین متوفی منحصرا به شرط تحقق آن بوده و هیچگونه احتمالی حتی عدم تادیه دین ازطرف ورثه نیز به هیچ وجه موثر در مقام نمی باشد. در ضمن به علت فشار طلبکار کلیه بدهی و جرائم متعلقه از محل استقراض دیگر توسط ورثه پرداخت شده است.
شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به پرونده مالیاتی و شکوائیه واصله به شرح زیر اعلام رای می نماید:
رای:با توجه به تضاد موجود در متن رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که از سوئی حاکی از عدم احراز اصالت بدهی متوفی ( بابت دو فقره چکهای تسلیمی به آقای - مورد اعتراض و ادعای ورثه) و از سوی دیگر قائل به کسر دین مرحوم معادل ارزش معاملاتی املاک خریداری شده از محل چکهای مزبورشده است.
و اینکه تفکیک بخشی از بدهی متوفی موضوع چکهای موصوف و صرفا احراز اصالت و تائید آنها در حد ارزش معاملاتی املاک خریداری شده ازمحل چکهای مزبور نیز وفق مقررات نبوده و فاقد منطق قانونی می باشد و همچنین عدم توجه هیات یاد شده به مفاد دادنامه شماره 829- 78 شعبه هشتم دادگاه عمومی شیراز که حسب نامه شماره 21- 15- 77/8 مورخ 1379/121/3 دفتر شعبه مزبور به علت عدم وصول اعتراض به قطعیت رسیده است (برگهای 195 و 230 پرونده) و قسمت اخیر ماده 13 قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب 1372/08/11، به رای مورد شکایت ایراد عدم کفایت رسیدگی و نقض قانون مترتب است و ضمن نقض آن پرونده امر به هیات موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد.
غلامرضا نوری
اسدالله مرتضوی
صدیقه کاتوزیان
