شماره: 1937/4/30
تاریخ: 1381/03/19
شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 197- 1380/02/12
مربوط به مالیات بردرآمد اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77
شماره حوزه مالیاتی 234
شماره سرممیزی مالیاتی 23
اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان فارس- شیراز
تاریخ ابلاغ رای: 1380/02/29
شماره و تاریخ ثبت شکایت 2616- 4/30-1380/04/04
خلاصه واخواهی:
1- خرید لوله و لوازم بهداشتی، هزینه های اداری، هزینه های نگهداری و انبارداری پروژه فاز دو معالی آباد، تعمیرات خودروها، خرید کابل، کمک هزینه درمانی،خرید سنگ، هزینه های جاری، هزینه پروژه باغ انبار بوشهر و مبلغ 79.103.842 ریال پرداخت به موجب اسناد و مدارک نسبت به مبالغ هزینه شده ذخیره در هر سال برای حفظ حقوق کارکنان پرداخت گردیده که موردقبول حوزه مالیاتی قرار نگرفته است.
2- مبلغ 240 میلیون ریال سود تسهیلات دریافتی از شرکت سرمایه گذاری را حوزه مالیاتی قبول نکرده است، حسب توافق مقرر بوده از این مبلغ 800 میلیون ریال استقراض انجام شده سالانه با 30% سود پرداخت گردد، این شرکت به علت عدم امکان دریافت تسهیلات در آن مقطع از بانکها و در جهت تامین نقدینگی لازم اجبارا از تسهیلات فوق استفاده نموده است، با توجه به عدم قبول آن علاوه بر تحمل سود فوق هزینه های دیگری نیز بر شرکت تحصیل خواهد شد، علی ایحال استدعای عطف توجه به موارد معروضه و صدور حکم عادلانه را دارد.
رای:
شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با مطالعه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رای می نماید:
حسب محتویات پرونده شرکت مودی حساب عملکرد سود و زیان سال مورد رسیدگی خود را بدون نشان دادن درآمد و هزینه و ترازنامه را با نشان دادن مبلغ 857.204.443 ریال زیان سنواتی به حوزه مالیاتی تسلیم نموده است، ممیز مالیاتی با رسیدگی به دفاتر و اسناد و مدارک شرکت مودی مبلغ 414.364.382 ریال از هزینه ها را غیر قابل قبول تشخیص و به موجب برگ تشخیص مالیات به مودی ابلاغ نموده است، هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی به منظور تحقیق پیرامون اعتراض مودی قرار رسیدگی صادر و پس از دریافت گزارش مجری قرار و با تعدیل هزینه های برگشتی بدون تعیین ماخذ مشمول مالیات و بدون توجه به مواد 248 و 249 قانون مالیاتهای مستقیم اقدام به صدور رای نموده است که این رای عینا مورد تائید هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر قرار گرفته است،
در صورتیکه ممیز مالیاتی می بایستی میزان هزینه های غیر قابل قبول را بدون صدور برگ تشخیص مالیات به مودی ابلاغ و در صورتی که مودی نسبت به هزینه های غیر قابل قبول معترض بود، پرونده تا زمانیکه شرکت مودی مبادرت به استهلاک زیان سنواتی برابر بند 12 ماده 148 قانون پیش گفته از درآمد سالهای بعد می نمود مفتوح و سپس برای رفع اختلاف مالیاتی به هیات حل اختلاف مالیاتی ارجاع می نمود، بنا به مراتب فوق رای مورد واخواهی به دلیل مغایرت با مقررات قانون نقض و پرونده برای اقدامات بعدی به حوزه مالیاتی اعاده می گردد.
محمد علی بیگ پور
علی عزیزی
اسماعیل ملکان
