راوی حساب | در مورد یک پنجم دریافتی از هتلها توسط ارشاد به عنوان هزینه قابل قبول
بخشنامههای مالیاتی
در مورد یک پنجم دریافتی از هتلها توسط ارشاد به عنوان هزینه قابل قبول
شماره بخشنامه:۳۰-۵-۵۸۲-۱۸۲۹۸
تاریخ بخشنامه:۱۳۸۱/۴/۵
در مورد یک پنجم دریافتی از هتلها توسط ارشاد به عنوان هزینه قابل قبول
تاریخ بخشنامه:۱۳۸۱/۰۴/۰۵
آخرین بروزرسانی:۱۴۰۳/۱۰/۱۶ ۱۰:۱۳
نام دستهبندی:بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند:
نامشخص
تاریخ بخشنامه
۱۳۸۱/۰۴/۰۵
دستهبندی
بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند
نامشخص
آخرین بروزرسانی
۱۴۰۳/۱۰/۱۶ ۱۰:۱۳
متن بخشنامه
شماره: 18298/582/5/30 تاریخ: 1381/04/05 پیوست: دارد
چون حسب مفاد آئین نامه اجرائی بند (ز) تبصره (7) قانون بودجه سال 1381 کل کشور موضوع تصویب نامه شماره 3666/ت26200 ه مورخ 1381/02/02 هیات محترم وزیران ( تصویر پیوست) به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اجازه داده شده در قبال ارائه خدمات کارشناسی و آموزشی به هتل ها و کارکنان آنها معادل یک پنجم (--) از کل مبلغی را که هتل ها تحت عنوان خدمات ( سرویس ) از مشتریان خود دریافت و در هر صورتحساب به طور مجزا محاسبه می نماید ، اخذ و به حساب درآمد عمومی کشور نزد خزانه داری کل واریز نماید.
بنابراین با احراز شرایط لازم وجوه مذکور با عنایت به مقررات قسمت اخیر ماده 147قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 و اصلاحیه های بعدی آن جزء هزینه های قابل قبول منظور می گردد.
عیسی شهسوار خجسته
توضیحات تکمیلی:
خلاصه ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم (اصلاحی ۱۳۸۰/۱۱/۲۷):
ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم به تفصیل شرایط و انواع هزینههای قابلقبول مالیاتی موسسات و شرکتها را تشریح میکند. این هزینهها مشروط به رعایت اصول قانونی و مستندات معتبر، در حسابهای مالیاتی موسسات مورد قبول قرار میگیرند. موارد اصلی این ماده عبارتند از:
هزینههای خرید کالا و مواد: شامل قیمت خرید کالای فروختهشده و مواد مصرفی مورد استفاده در تولید کالا و خدمات.
هزینههای استخدامی: شامل حقوق و مزایا (نقدی و غیرنقدی)، هزینههای سفر، فوقالعاده مسافرت، بیمه، مزایای بازنشستگی، و ذخیرههایی برای خسارات و تعدیل حقوق.
اجاره و کرایه: شامل اجاره محل موسسه، ماشینآلات و ادوات مورد استفاده.
هزینههای خدمات عمومی: نظیر سوخت، برق، آب، ارتباطات، و بیمههای مرتبط با فعالیتهای موسسه.
مالیاتها و عوارض: شامل حقوق و عوارض پرداختی به شهرداریها و سایر نهادهای دولتی (به جز مالیات بر درآمد).
هزینههای آموزشی و تبلیغاتی: شامل مخارج تحقیقاتی، آزمایشی، تبلیغاتی، نمایشگاهی، و خرید کتاب و نشریات مرتبط با فعالیت موسسه.
هزینههای جبران خسارات: در صورتی که خسارات محقق شده باشند و مستندات قانونی برای جبران آنها موجود باشد.
هزینههای رفاهی کارکنان: نظیر هزینههای فرهنگی و ورزشی و پرداختهای مرتبط با رفاه کارکنان.
ذخایر مطالبات مشکوکالوصول: در صورتی که شرایط مشخصی از جمله احتمال غالب لاوصولبودن طلب و ثبت در حسابها رعایت شده باشد.
زیانهای ناشی از فعالیتهای مالی: شامل زیان تسعیر ارز و ضایعات متعارف تولید.
حقالزحمهها: شامل هزینههایی مانند حقالعمل، حقالمشاوره، خدمات حسابرسی، طراحی سیستمها، و خدمات مالی مرتبط با فعالیت موسسه.
مخارج تعمیر و نگهداری: شامل تعمیر ماشینآلات و هزینههای مرتبط با حفظ و نگهداری اموال موسسه.
سایر هزینهها: شامل مواردی مانند هزینه حمل و نقل، پذیرایی، ایاب و ذهاب، و خرید ملزومات اداری.
تبصرهها:
هزینههای مرتبط با تحصیل درآمد موسسه که در این ماده پیشبینی نشدهاند، به شرط تصویب سازمان امور مالیاتی و وزیر اقتصاد، قابلقبول خواهند بود.
در موسسات غیرحقوقی، حقوق و مزایای صاحب موسسه و افراد تحت تکفل او (بهجز هزینه سفر و فوقالعاده مرتبط با شغل) جزو هزینههای قابلقبول محسوب نمیشود.
ذخایر مربوط به شرکتهای تعاونی نیز در چارچوب مقررات مربوطه بهعنوان هزینه قابلقبول پذیرفته میشوند.
نتیجهگیری:
ماده ۱۴۸ چارچوب جامعی برای تعیین هزینههای قابلقبول مالیاتی موسسات ارائه میدهد و به ایجاد شفافیت در فرآیندهای مالیاتی کمک میکند. این ماده با شناسایی انواع هزینهها، از جمله هزینههای عملیاتی، استخدامی، و رفاهی، به موسسات امکان میدهد هزینههای واقعی خود را در محاسبات مالیاتی منظور کنند.
