شماره: 7388/201
تاریخ: 1382/08/27
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1-1381/03/13
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1378
شماره حوزه مالیاتی: 14
شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی ودارائی استان مرکزی اداره امور مالیاتی
شهرستان: شازند
اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/03/27
شماره وتاریخ ثبت شکایت: 2828-4/30-1381/04/15
خلاصه واخواهی:
احتراما در اجرای ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم رأی هیأت حل اختلاف تجدید نظر را ناقض مقررات و فاقد کفایت رسیدگی دانسته و درخواست نقض آن را دارد:
الف- مبانی اعتراض در خصوص نقص رسیدگی در مرحله تشخیص وهیأت بدوی:
1- شرکت موارد اعتراض خود را به هزینه های برگشتی وعدم اعمال معافیت های مالیاتی در 21 صفحه ارائه نموده.
2- هیأت محترم حل اختلاف مالیاتی بدوی به اعتراض اصولی شرکت اعتنا ننموده وبدون رسیدگی وذکر قانونی جمعا در پانزده سطر نسبت به 5 رقم جزئی اظهارنظر نموده وبدون اشاره به مقوله معافیتهای مالیاتی درآمد را در حد 8% کاهش داده است.
ب- موارد اعتراض نسبت به رأی تجدید نظر هیأت محترم تجدید نظر با پذیرش درخواست کارشناسی شرکت اقدام به صدور قرار رسیدگی نمود.
3-کارشناس مجری قرار بدون رسیدگی مستند و تفصیلی اصولا به خواسته شرکت مبنی بر تجدید رسیدگی هزینه ها و بررسی مدارک و سوابق معافیتهای مالیاتی قانونی توجه نکرده و برداشتهای شخصی خود را اظهار نمودند و هیأت تجدید نظر نیز علیرغم ایرادات شرکت به گزارش مذکور بر اساس آن رأی صادر نمود که اهم ایرادات شرکت به کارشناسان و رأی هیأت تجدید نظر در مورد محاسبه استهلاک دارائی های شرکت، مستند قانونی قابل قبول بودن هزینه برگشتی ممیز مالیاتی (بند ق تبصره 6 قانون بودجه سال 78)، ذخیره کاهش ارزیابی، ضایعات محصولات تولیدی، سود و کارمزد بانکی پرداختی شرکت، قابل قبول دانستن فقط 50% هزینه های فرهنگی، رفاهی کارکنان و ...... به طور مقطوع، سود و کامزد بانکی پرداختی مربوط به کارکنان، عدم استعلام از مراجع ذیربط جهت انطباق اولویت های معافیتهای مالیاتی وعدم تعیین رقم درآمد مشمول مالیات شرکت، می باشد. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله وبا مطالعه وبررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: به گزارش کارشناسان مجری قرار صادره ورأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ایرادات زیر مترتب می باشد:
خلاف اظهارنظر مندرج در گزارش کارشناسان مجری قرار، طبق تبصره 3 جدول استهلاکات موضوع ماده 151 قانون مالیاتهای مستقیم، شرکت ملی صنایع پتروشیمی وشرکتهای فرعی و وابسته دارای جدول استهلاک خاصی می باشند که چنانچه شرکت مودی از جمله شرکتهای وابسته شرکت ملی صنایع پتروشیمی محسوب باشد بر اساس مصوبه شماره 17725/7772-4/30 مورخ 1370/08/13 وزارتی (تصویر پیوست) از لحاظ محاسبه استهلاک مشمول مقررات جدول مزبور خواهد بود. در مورد قابل قبول بودن هزینه برگشتی به مبلغ هشت میلیارد ریال (موضوع بند ق تبصره 2 قانون بودجه سال 1378) که ممیز مالیاتی آن را به دلیل عدم پرداخت قابل قبول ندانسته وشرکت مودی طی لایحه اعتراضیه خود نسبت به گزارش کارشناسان مجری قرار ادعا نموده وجه را پرداخت وفیش آن را به ممیز مالیاتی مربوطه تسلیم نموده نفیا یا اثباتا اظهارنظر نشده است.
ممیز مالیاتی بنزین پیرولیزر را در ردیف فهرست اولویت های 2 موضوع تبصره 1 ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم قرار داده که شرکت مودی به استناد نامه های شماره 73/398/52-1380/02/19 و 73/398-1380/02/19 ادارات کل امور اقتصادی و آمار و اطلاع رسانی وزارت صنایع و معادن (اوراق شماره 138 و 141 پرونده) آن را در ردیف اولویتهای یک ومشمول معافیت 8 ساله دانسته است در حالیکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل آنکه بنزین پیرولیزر در پروانه بهره برداری "تولید جانبی" درج گردیده به طور کلی معافیت آن را زیر سوال برده در صورتیکه معافیت موضوع ماده 132 قانون مزبور مشروط به اصلی بودن تولیدات نبوده واستدلال هیأت از این حیث فاقد وجاهت قانونی است مضافا به اینکه علیرغم اظهارنظر هیأت مذکور فروش جداگانه این محصول در گزارش رسیدگی ممیز مالیاتی ذیربط نیز احراز گردیده است.
بنا به مراتب فوق این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب نقض قانون ومقررات موضوعه وعدم کفایت رسیدگی نقض وپرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا از لحاظ موارد فوق الاشاره مجددا مورد رسیدگی دقیق قرار گیرد. از حیث سایر مسائل مطروحه در شکوائیه واصله به شورای عالی مالیاتی به رأی مورد واخواهی که عمدتا بر اساس گزارش کارشناسان مجری قرار صادر گردیده ایراد قانونی وارد نمی باشد ودر مورد معافیت موضوع ماده 143 قانون مزبور برگ مالیات قطعی بر اساس نامه ممیز مالیاتی (برگ 391 پرونده) اصلاح گردیده است.
صدیقه کاتوزیان
علی اکبر نوربخش
رضاسعیدی امجد
