شماره: 4555/4/30
تاریخ: 1380/05/31
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 8317-1379/12/01
مربوط به مالیات: بر درآمد شخص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75
شماره حوزه مالیاتی: 0741/37
شماره سر ممیزی مالیاتی:
اداره: کل مالیات بر شرکتها
تاریخ ابلاغ رأی: 1380/02/09
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 1045-4/30-1380/02/19
خلاصه واخواهی:
شاکی بشرح 7 صفحه لایحه تسلیمی مدعی است که شرکت به منظور حضور در طرحهای بین المللی و صدور خدمات فنی و مهندسی و جهت کسب موقعیت قابل قبول در قبال رقبا بنا به درخواست کارفرما گزارشی از وضعیت مالی خود که جنبه آماری و تبلیغی داشته و طی آن وضعیت نسبتا قابل قبولی از دارائیها و موجودیهای شرکت ارائه شده است،
گزارشی برای تأیید به بانک تحویل می شود، بانک گزارش مذکور را در اختیار حوزه مالیاتی قرار داده، حوزه گزارش مذکور را مبنای تشخیص علی الرأس قرار داده پس از اعتراض به برگ تشخیص هیأت بدوی موضوع را به کارشناس ارجاع و کارشناس تمام موارد نظرات شرکت را تأئید و نظرات حوزه را رد کرده و هیأت با رد دو مورد از مستندات حوزه رأی خود را صادر و در واقع نظر حوزه را در خصوص استناد به تراز ارائه شده به بانک نقض کرده است،
هیأت تجدید نظر نیز با اجرای قرار مجددا پرونده را به کارشناس محول کرده و کارشناس در کلیه موارد نظرات شرکت را تأئید کرده است اما هیأت تجدید نظر نظرات کارشناس را فاقد توجیه قانونی دانسته و آن را ازکفایت لازم برخوردار ندانسته لذا شرکت نظر حوزه مالیاتی را در مورد تجدید ارزیابی دارائیها و سرمایه گذاریها مردود دانسته و بطوریکه گزارش کارشناسان و تأئید حوزه مالیاتی بر دفاتر عملکرد 76 و 77 حاکمیت دارائیها و سرمایه گذاریها در هر حال به ارزش تاریخی در دفاتر شرکت ثبت شده است و هیچ گونه تغییر ارزشی در حسابها وجود ندارد، افزایش ارقام سود وزیان سنواتی در گزارش ارائه شده به بانک صرفا به منظور تعدیل وتوازن ترازنامه از بابت افزایش سمت بدهکار ترازنامه بوده است، ورسیدگی به حسابهای سنوات گذشته توسط حوزه مالیاتی 741 نیز حاکی است که هیچ گونه درآمد اضافی که مالیات آن را پرداخت نکرده باشد تحصیل نگردیده است.
حوزه مالیاتی بدون اطلاع از استانداردها و اصول حسابداری از بابت یک موضوع دو بار مالیات مطالبه کرده است از یک طرف بابت افزایش دارائی ها و سرمایه گذاری ها، از طرف دیگر بابت همین موضوع در سمت بستانکار ترازنامه (تفاوت سود سنواتی) شرکت از بابت گزارش مذکورقصد دریافت اعتبار و تسهیلات از بانک را نداشته است و بطوریکه بانک نیز گواهی نموده است تا شهریور سال 78 هیچ گونه تسهیلاتی به شرکت اعطاء ننموده است پس گزارش مذکور مورد استفاده بانک برای اعطاء تسهیلات نبوده و مشمول ماده 186 نمی باشد، هیئت تجدید نظر مبانی و موارد تشخیص مالیات را تغییر داده و بر مبنای ملاک جدیدی درآمد مشمول مالیات را تعیین نموده است
بنابراین ایشان باید فقط نسبت به مواردی که توسط حوزه برای تشخیص مالیات درنظر گرفته شده است و شرکت نیز نظرات خود را نسبت به آن اعلام داشته است اظهار نظر می نمود، هیأت تجدید نظر دقت کافی را در نوشتن صحیح اعداد وارقام بکار نبرده است ودر نتیجه رقم غلط مبنای صدور برگ قطعی واقع شده است، کارشناسان با استناد به دفاتر سالهای 74،76 و 77 امر تجدید ارزیابی دارائی و سرمایه گذاری را مردود دانسته اند و سود سنواتی مشمول مالیات را نیز غیر واقعی قلمداد کرده اند، رأی اقلیت حاضر در جلسه نیز تأیید کننده نظر کارشناسان است که باید مورد توجه قرار گیرد. در خاتمه تقاضای رسیدگی و رأی عادلانه دارد.
رأی:
شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت واصله و بررسی محتویات پرونده بشرح زیر انشاء رأی می نماید:
محتویات پرونده مشعر به آن است که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در جهت رسیدگی بیشتر به اعتراض شاکی از طریق صدور قرار بررسی مجدد (برگ شماره 1021 مضبوط در پرونده) اقدام ونهایتا پس از حصول گزارش مجریان قرار صادره (اوراق 1143 لغایت 1146) با عدم پذیرش مفاد گزارش مأموران اجرای قرار مزبور بلحاظ فقد توجیه قانونی اقدام به اصدار رأی کرده است.
اما جهات و دلایل مستدل و مستندی در جهت عدم پذیرش جزء جزء موارد مطروحه در گزار ش مجریان قرار مزبور به تفکیک عنوان ننموده از طرفی مفاد رأی مورد شکایت نیز حاکی از بررسی کافی و لازم نسبت به موارد مندرج در لایحه تسلیمی شماره 2697/39-1379/02/27 نمی باشد فلذا رأی صادره نقض و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می گردد تا از طریق صدور قرار یا به هر نحو مقتضی به موارد اختلاف رسیدگی و نفیا یا اثباتا اظهارنظر و اقدام به اصدار رأی گردد.
داریوش آل آقا
غلامعلی آبائی
روح ا.. بابا سنگانی
