ارائه خدمات درمانی در قالب قرارداد از پرداخت مالیات و عوارض ارزش افزوده معاف است

نظر به اینکه در اجرای مقررات قانون مالیات بر ارزش افزوده، توسط فعالان اقتصادی که به ارائه خدمات درمانی ، خدمات توانبخشی و حمایتی از طریق انعقاد قرارداد اشتغال دارند ، سئوالاتی مطرح گردید ، لذا به منظور اجرای صحیح قانون و همچنین اتخاذ رویه واحد برای مودیان و ادارات امور مالیاتی مقرر می دارد :
 

وفق مقررات بند (9) ماده (12) قانون مالیات بر ارزش افزوده ، عرضه و وادرات انواع دارو لوازم مصرفی درمانی و همچنین ارائه خدمات درمانی (انسانی ، حیوانی و گیاهی) و خدمات توانبخشی و حمایتی مشمول مالیات و عوارض ارزش افزوده نمی باشد; از آنجاییکه ارائه خدمات درمانی که از طریق انعقاد قرارداد به نیابت از طرف کارفرمایان (شبکه های بهداشت و درمان دانشکده های پزشکی و خدمات بهداشتی استان ها ، بیمارستان ها و مراکز درمانی) به صورت غیر مستقیم و با واسطه ارائه می شوند ، نیز مشمول مقررات بند (9) ماده (12) قانون خواهد بود و از پرداخت مالیات و عوارض معاف است. همچنین ارائه خدمات تشخیص و درمان بیماری ، اورژانس و حمل بیمار به وسیله آمبولانس در قالب قرارداد ، نیز از پرداخت مالیات و عوارض ارزش افزوده معاف می باشد .

لازم به ذکر است که با توجه به بند (9) ماده (12) قانون موصوف ، شمول این معافیت منحصر به ارائه خدمات درمانی (انسانی، حیوانی و گیاهی) و خدمات توانبخشی و حمایتی بوده و قابل تسری به سایر خدمات از قبیل خدمات بیمه درمان و تکمیل درمان ، ارائه خدمات مدیریت و نظارت بر امور درمانی و همچنین قراردادهای تأمین نیروی انسانی (اعم از پزشک و دیگر کارکنان) نخواهد بود. [1]

محمد قاسم پناهی
معاون مالیات بر ارزش افزوده

[1] . سطر آخر این بخشنامه به موجب دادنامه 432 مورخ 1396/05/10 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری ابطال شد. تصویر دادنامه مذکور به موجب بخشنامه شماره 200/96/97 مورخ 1396/07/03 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور ارسال شد. نکته قابل توجه این که دادنامه یادشده بعدا به موجب دادنامه شماره 2895 مورخ 1398/10/10 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نقض شد و رأی بر عدم ابطال فراز پایانی این بخشنامه صادر شد. تصویر دادنامه شماره 2895 مورخ 1398/10/10 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، به موجب بخشنامه شماره 210/99/13 مورخ 1399/01/27 معاون حقوقی و فنی مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور ارسال شد.