شماره: 4116/4/30
تاریخ: 1380/05/16
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 34-1379/06/30
مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 1377/09/30
شماره حوزه مالیاتی: 208422
شماره سر ممیز مالیاتی: 20842
اداره: امور اقتصادی و دارایی مبارکه
تاریخ ابلاغ رأی: 1379/09/23
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9030-4/30-1379/10/21
خلاصه واخواهی:
هیأتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر در صدور رأی ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم را رعایت نکرده اند وبا صدور قرار رسیدگی از خود سلب اختیار و مسئولیت نموده اند عینا بر اساس مندرجات گزارش کارشناسی که بدون مراجعه به اسناد و مدارک شرکت و سند رسمی تنظیم گردیده رأی خود را صادر کرده اند، و در آخرین جلسه هیئت حل اختلاف که بدون حضور نمایندگان این شرکت منعقد گردیده (این شرکت طی نامه ای درخواست به تعویق انداختن جلسه را بدلیل عدم دریافت گزارش مجریان قرار نموده که مورد توجه واقع نشده است).
همانطور که در لوایح تقدیمی به هیأتهای بدوی و تجدید نظر دلایل اقامه گردیده مبلغ 5/12 میلیارد ریال از هزینه های پرسنلی شرکت که متکی به سند استخدامی شرکت بوده و عینا منطبق با اجزاء الف وب بند یک ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم بوده که تماما برگشت شده است.
ممیز مالیاتی بر خلاف حکم صریح آراء شماره 5741-4/30 و 5449-4/30 مورخ 1375/04/17 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی حسابهای ارزی شرکت و وجوه امانی شرکت ، نزد این شرکت را بدون توجه رویه متخذه شرکت از سالهای گذشته تاکنون با نرخ ارز روز تسعیر و به درآمد مشمول مالیات شرکت اضافه کرده است.
سایر اقلام برگشتی نیز در لایحه های تقدیمی به هیأتهای حل اختلاف به طور صریح تشریح گردیده است درخواست رسیدگی دارد.
شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رأی می نماید:
هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر رأی مورد واخواهی را باستناد به گزارش اجرای قرار وارده به شماره 2535 مورخ 1379/06/30 کارشناسان مالیاتی انشاء کرده است و این در حالی است که کارشناسان مذکور طی بند ه گزارش یاد شده، در رسیدگی به مفاد بند 5 لایحه شماره 325/100 مورخ 1379/05/13 مودی تسلیمی به هیئت تجدید نظر، در خصوص تسعیر نرخ ارز، ضمن تأیید نظر مجریان قرار (مرحله بدوی) نظر هیئت تجدید نظر را به بخشنامه شماره 35354 مورخ 1375/08/03 معاونت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی ودارایی جلب کرده اند.
که با در نظر گرفتن مفاد ماده پیش گفته اظهارنظر کارشناسان فوق در تأیید نظر مجریان قرار (مرحله بدوی) از یک طرف و اشاره به بخشنامه مزبور از طرف دیگر، متناقض بوده وبه این ترتیب رسیدگی کارشناسان به این قسمت از اعتراضات مودی وافی به مقصود نمی باشد و حق این بود که هیئت تجدید نظر با در نظر گرفتن آراء هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی و بخشنامه های صادره در این باره، از جمله بخشنامه فوق الذکر و ماهیت حسابهای ارزی مورد نظر نسبت به اعتراض مودی رسیدگی و اظهار نظر قانونی معمول می داشت و چون در رأی مورد واخواهی چنین رسیدگی و اظهار نظری از سوی هیئت تجدید نظر به عمل نیامده است بنابراین رأی صادره به دلیل عدم کفایت رسیدگی قابل تنفیذ نبوده و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی احاله می نماید.
ضمنا از حیث سایر موارد شکایت، با عنایت به رسیدگی های انجام شده توسط هیأت های بدوی و تجدید نظر، ایرادی به رأی صادره وارد نیست.
محمد علی سعید زاده
غلامحسین مختاری
غلامعلی آبائی
