راوی حساب | کمکهای بلاعوض سازمان صنایع کوچک و شهرک های صنعتی ایران و شرکت های تابع به یکدیگر برای سالهای مالی منتهی به پایان سالهای 86 تا 89 هزینه های مستقیم قابل قبول مالیاتی
بخشنامههای مالیاتی
کمکهای بلاعوض سازمان صنایع کوچک و شهرک های صنعتی ایران و شرکت های تابع به یکدیگر برای سالهای مالی منتهی به پایان سالهای 86 تا 89 هزینه های مستقیم قابل قبول مالیاتی
شماره بخشنامه:۴۳۳۰۲
تاریخ بخشنامه:۱۳۸۷/۵/۶
کمکهای بلاعوض سازمان صنایع کوچک و شهرک های صنعتی ایران و شرکت های تابع به یکدیگر برای سالهای مالی منتهی به پایان سالهای 86 تا 89 هزینه های مستقیم قابل قبول مالیاتی
تاریخ بخشنامه:۱۳۸۷/۰۵/۰۶
آخرین بروزرسانی:۱۴۰۳/۱۰/۲۴ ۰۵:۵۰
نام دستهبندی:بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند:
نامشخص
تاریخ بخشنامه
۱۳۸۷/۰۵/۰۶
دستهبندی
بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند
نامشخص
آخرین بروزرسانی
۱۴۰۳/۱۰/۲۴ ۰۵:۵۰
متن بخشنامه
شماره: 43302 تاریخ: 1387/05/06 پیوست: دارد
موضوع کمک های بلاعوض سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی ایران و شرکتهای تابع به یکدیگر برای سالهای مالی منتهی به پایان سال های 86 تا 89 به عنوان هزینه های مستقیم قابل قبول مالیاتی پیرو بخشنامه شماره 104412 مورخ 1386/11/24 به پیوست تصویر مصوبه شماره 35488/ت 39226ک مورخ 1387/03/08 وزیران عضو کمیسیون اقتصاد به استناد ماده 147 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی آن، مبنی بر (( کمک های بلاعوض سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی ایران و شرکتهای تابع به یکدیگر موضوع بند 4 قانون اصلاح قانون راجع به تأسیس شرکت شهرکهای صنعتی ایران - مصوب 1376 برای سالهای مالی منتهی به پایان سالهای 1386 تا 1389 به عنوان هزینه های مستقیم قابل قبول مالیاتی برای پرداخت کننده و درآمد عملیاتی برای دریافت کننده تلقی می شود)) صادر گردیده است، جهت اقدام ارسال می گردد.
علی اکبر عرب مازار
رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور
معاون اول رییس جمهور
توضیحات تکمیلی:
ماده ۱۴۷[۱]- هزینههای قابل قبول برای تشخیص درآمد مشمول مالیات به شرحیکه ضمن مقررات این قانون مقرر میگردد عبارت است از هزینههایی که در حدود متعارف متکی به مدارک بوده و منحصرا مربوط به تحصیل درآمد موسسه در دوره مالی مربوط با رعایت حد نصابهای مقرر باشد. در مواردیکه هزینه ای در این قانون پیشبینی نشده یا بیش از نصابهای مقرر در این قانون بوده ولی پرداخت آن به موجب قانون و یا مصوبه هیأت وزیران صورت گرفته باشد قابل قبول خواهد بود.
تبصره ۱- از لحاظ مقررات این فصل، کلیه اشخاص حقوقی و همچنین صاحبان مشاغل موضوع ماده (۹۵) این قانون که مکلف به نگهداری دفاتر میباشند، در حکم موسسه محسوب میشوند. همچنین هزینههای قابل قبول مالیاتی در مورد سایر صاحبان مشاغل نیز قابل پذیرش است.
تبصره ۲- هزینههای مربوط به درآمدهایی که به موجب این قانون از پرداخت مالیات معاف یا مشمول مالیات با نرخ صفر بوده یا با نرخ مقطوع محاسبه میشود، بهعنوان هزینههای قابل قبول مالیاتی شناخته نمیشوند.
تبصره ۳ [۲]- پذیرش هزینه های پرداختی قابل قبول مالیاتی موضوع این قانون که به شیوه تهاتری انجام نشود از مبلغ پنجاه میلیون (۵۰,۰۰۰,۰۰۰) ریال به بالا منوط به پرداخت یا تسویه وجه آن از طریق سامانه (سیستم) بانکی خواهد بود.
