راوی حساب | اعلام دو موسسه به نامهای سامان اقتصاد و کارآفرینان به عنوان موسسات اعتباری غیر بانکی
بخشنامههای مالیاتی
اعلام دو موسسه به نامهای سامان اقتصاد و کارآفرینان به عنوان موسسات اعتباری غیر بانکی
شماره بخشنامه:۳۰-۵-۳۳۶۵-۵۵۹۱۲
تاریخ بخشنامه:۱۳۸۰/۹/۲۴
اعلام دو موسسه به نامهای سامان اقتصاد و کارآفرینان به عنوان موسسات اعتباری غیر بانکی
تاریخ بخشنامه:۱۳۸۰/۰۹/۲۴
آخرین بروزرسانی:۱۴۰۳/۱۰/۰۳ ۱۰:۱۹
نام دستهبندی:بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند:
نامشخص
تاریخ بخشنامه
۱۳۸۰/۰۹/۲۴
دستهبندی
بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند
نامشخص
آخرین بروزرسانی
۱۴۰۳/۱۰/۰۳ ۱۰:۱۹
متن بخشنامه
شماره: 55912/3365/5/30 تاریخ: 1380/09/24
نظر به اینکه بر حسب نامه شماره نص / 805 مورخ 1380/06/14 اداره نظارت به امور بانکهای تخصصی و موسسات اعتباری غیر بانکی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در سال 1378 دو موسسه اعتباری غیر بانکی بنامهای ((سامان اقتصاد)) و ((کارآفرینان)) از بانک مرکزی مجوز تأسیس اخذ و از نیمه دوم سال مذکور نیز شروع به فعالیت نموده اند. مقتضی است مراتب را به منظور اجرای بند 18 ماده 148 قانون مالیات های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی آن به واحد های مالیاتی تابعه ابلاغ نمایند.
عیسی شهسوارخجسته
رییس کل سازمان امورمالیاتی کشور
توضیحات تکمیلی:
ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم به تشریح هزینههای قابل قبول در حساب مالیاتی موسسات میپردازد. این هزینهها به منظور کاهش درآمد مشمول مالیات و بهبود عملکرد مالیاتی موسسات تعیین شده است. در این ماده، هزینهها در چند بخش مهم طبقهبندی میشوند:
۱. هزینههای مرتبط با خرید کالا و خدمات: قیمت خرید کالاهای فروخته شده یا مواد مصرفی در کالاهای فروخته شده جزء هزینههای قابل قبول به شمار میرود. این هزینهها میتوانند شامل خرید مواد اولیه، محصولات واسطهای یا قطعات بهمنظور تولید و فروش کالا یا خدمات باشند.
۲. هزینههای استخدامی:
حقوق و مزایای کارکنان از جمله حقوق اصلی و مزایای مستمر، مزایای غیرمستمر مانند پاداشها و اضافهکار، هزینههای سفر و فوقالعاده مسافرت به ویژه برای سفرهای کاری به خارج از کشور، هزینههای بهداشتی و درمانی، و وجوه پرداختی برای بیمههای اجتماعی و درمانی کارکنان از جمله این هزینهها است.
هزینههای بازنشستگی و پساندازهای مربوط به کارکنان نیز در این بخش قابل قبول است.
پرداختهای مربوط به سازمان تأمین اجتماعی و دیگر مخارج برای رفاه کارکنان از جمله هزینههای فرهنگی، ورزشی، و رفاهی بهویژه در رابطه با کارگران نیز از جمله این هزینهها میباشند.
۳. هزینههای مربوط به محل موسسه: هزینههای اجاره محل موسسه و کرایه ماشینآلات و ادوات مورد استفاده در موسسه در صورتی که موسسه اجارهای باشد، جزء هزینههای قابل قبول محسوب میشود.
۴. هزینههای عمومی و اداری: هزینههای سوخت، برق، آب، تلفن، بیمه، تبلیغات، تحقیقات، آموزش، و هزینههای بازاریابی و تبلیغاتی که مستقیما به فعالیت موسسه مرتبط است، از جمله هزینههایی است که در حساب مالیاتی به عنوان هزینههای قابل قبول لحاظ میشود.
۵. هزینههای مربوط به خسارتها: هزینههای مربوط به جبران خسارتهای وارده به داراییها و فعالیتهای موسسه، مشروط بر آنکه خسارتها واقعی و قابل تأسیس باشند، قابل قبول است. این هزینهها شامل خسارتهای ناشی از آسیب به داراییها یا ضرر و زیانهای غیرقابل پیشبینی میباشد.
۶. مخارج جانبی و غیرمستقیم: هزینههایی که به طور مستقیم به فعالیتهای موسسه مربوط نیستند اما برای ادامه فعالیت موسسه ضروری هستند، نظیر هزینههای حمل و نقل، ایاب و ذهاب، پذیرایی، و انبارداری نیز در این ماده به عنوان هزینههای قابل قبول در نظر گرفته شده است.
۷. هزینههای تحقیق و توسعه: هزینههایی که برای تحقیق و توسعه، خرید کتاب و نشریات علمی، و هزینههای مرتبط با کارهای آزمایشی و پژوهشی صرف میشود، جزء هزینههای قابل قبول محسوب میگردد.
۸. ذخایر و هزینههای مربوط به مطالبات مشکوک: ذخایر مربوط به مطالبات مشکوکالوصول و هزینههای مربوط به شناسایی خسارتهای مربوط به این مطالبات تحت شرایط خاص، پذیرفته میشود.
۹. هزینههای حقوقی و مشاورهای: هزینههای مربوط به حقالزحمههای مشاورهای و حقوقی، نظیر هزینه حسابرسی، مشاوره مالی، و خدمات بازرسی که برای حفظ و بهبود وضعیت مالی موسسه ضروری است، قابل قبول هستند.
۱۰. هزینههای مربوط به ضایعات: ضایعات متعارف تولید، ذخایر مربوط به خدمات پس از فروش و گارانتی، و هزینههای مربوط به تسعیر ارز نیز از جمله هزینههای قابل قبول در این ماده هستند.
تبصرهها:
در تبصره ۱ آمده است که هزینههای دیگری که به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی و تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی تشخیص داده شوند، جزء هزینههای قابل قبول محسوب خواهند شد.
تبصره ۲ بیان میکند که مدیران و صاحبان سرمایه موسسات در صورتی که شغل موظفی در موسسه داشته باشند، جزء کارکنان موسسه محسوب میشوند.
در تبصره ۳ نیز به ذخایر و هزینههای مرتبط با شرکتها و اتحادیههای تعاونی اشاره شده و مشخص میشود که هزینههای ذخیرهسازی در این نوع شرکتها نیز قابل قبول است.
به طور کلی، ماده ۱۴۸ به عنوان راهنمایی جامع برای موسسات و کسبوکارها در خصوص هزینههای قابل قبول مالیاتی عمل میکند و سعی دارد با تعریف دقیق انواع هزینهها، به موسسات کمک کند تا از مزایای مالیاتی بهرهمند شوند. این قانون به ویژه در زمینههای مرتبط با حقوق و دستمزد، هزینههای عمومی، هزینههای اداری و سایر هزینههای مربوط به فرآیندهای تجاری و عملیاتی موسسهها، به طور مفصل موارد قابل قبول را مشخص کرده است.
