شماره: 21034/4221/4/30
تاریخ: 1377/05/03
به طوری که مشاهده می شود، بعضی هیأت های حل اختلاف مالیاتی در مواردی که هیأت های حسابرسی موضوع بند 3 ماده 97 قانون مالیات های مستقیم قبلا مردود و یا غیر قابل رسیدگی بودن دفاتر مودیان را تأیید نموده اند، به صرف این تأییدیه و بدون توجه به حکم قسمت اخیر تبصره 3 ماده 21 آئین نامه نحوه تنظیم و تحریر و نگاهداری دفاتر و حساب اسناد و مدارک، اعتراض مودیان مذکور نسبت به تشخیص علی الراس را قابل قبول ندانسته، خود را فارغ از رسیدگی به این موضوع می پندارد، حال آنکه به هیچ وجه در قانون یاد شده چنین قید و حصری برای هیأت های حل اختلاف مالیاتی وجود ندارد، بلکه این هیأت ها در حقیقت به منزله مراجع دادرسی بوده و علی الوصول از حیث علوم و اطلاعات مالی و حقوقی و نیز منزلت اداری در سطحی بالاتر از مراجع تشخیص و واحدهای جنبی آن قرار دارند و در نتیجه مکلفند راجع به هرگونه شکایت واعتراض مودیان ویا حسب مورد مأموران تشخیص مالیات ذیربط، از جمله ادعای وقوع تخلف یا قصور و اشتباه در امر حسابرسی مالیاتی و یا بی توجهی به حکم تبصره 2 ماده 20 آئین نامه نحوه تنظیم و تحریر و نگاهداری دفاتر و حساب و اسناد و مدارک پیش گفته برابر مقررات رسیدگی واظهار نظر نمایند به طوری که کمترین حقی از مودی و یا دولت ضایع نشود.
مقتضی است مراتب بالا که مورد تأیید هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز می باشد، به یکایک اعضاء هیأت های حل اختلاف مالیاتی مستقر در ادارات کل مالیاتی تهران و ادارات امور اقتصادی و دارائی شهرستان ها ابلاغ گردد.
علی اکبر عرب مازار
معاون درآمدهای مالیاتی
