فروش دارایی های قابل استهلاک

شماره: 48078/13341/4/30
تاریخ: 1369/10/23
پیوست: اداره کل مالیات برشرکت ها به قرار اطلاع بعضی ازحوزه های مالیاتی درارتباط بافروش دارائی قابل استهلاک درموارد تشخیص علی الراس ، اقدام به برآورد ارزش فروش نموده ، مابه التفاوت ارزش دفتری وارزش برآوردی رابه عنوان یکی ازاقلام درآمدمحسوب وچنان چه ارزش دفتری مشخص نباشد بهای تعیین شده راعینا" درآمد مشمول مالیات تلقی می نماید، لذادراین باره نکات زیرراکه به تایید هیات عمومی شورایعالی مالیاتی هم رسیده است برای اجراء به ماموران مالیاتی متذکرمیگردد.
الف ) درصورت قبول دفاتر،حسب مورد باستناد بند 5 ماده 125 قانون مالیات های مستقیم مصوب اسفندماه 1345 واصلاحیه های بعدی وبند 5 ماده 149 قانون مالیات های مستقیم مصوب اسفندماه 1366 معادل ارزش مستهلک نشده دارائی منهای حاصل فروش بعنوان زیان وچنانچه میزان فروش بیش از ارزش مستهلک نشده دارائی باشد، مابه التفاوت آنهابه عنوان سود درحساب و زیان سال مربوط منظورخواهدشد.
ب ) درصورت رد دفاتروتعیین بهای فروش دارائی براساس تحقیقات معموله ،احتساب عین فروش یا ما به التفاوت فروش وارزش مستهلک نشده آن بعنوان سودیازیان صحیح نبوده بلکه طبق مادتین ماده 128 و ماده 29 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفندماه 1345 ومادتین ماده 152 و ماده 153 قانون مالیات های مستقیم مصوب اسفندماه 1366 باید با انتخاب قرینه واعمال ضریب مناسب مبادرت به تعیین درآمد حاصل ازاین ممرنموده وچنانچه مجموعه ضرایب موجودفاقد ضریب مالیاتی ازاین حیث باشد برابرتبصره 3 ماده 154 قانون اخیرالذکرضریب مورد نظرتوسط هیات حل اختلاف مالیاتی محل باعنایت به مشخصات دارائی فروش رفته وسایرجهات تعیین خواهدگردید.
پ ) درتعیین درآمدهای مورد بحث اولا" ماموران تشخیص یاکارشناسان وحسابرسان مربوط مکلفند برای بدست آوردن فروش واقعی دارائی هاتحقیقات کافی به عمل آورند واز برآورد غیرعادلانه بانظرورای ودلخواه خود بپرهیزد ثانیا" کمیسیون هاوهیئت های حل اختلاف مالیاتی تعیین کننده ضرایب شایسته است به منظوررعایت عدالت مالیاتی باتوجه به واقعیت نسبت به تعیین ضرایب اقدام نمایند.

احمد حسینی معاون درآمدهای مالیاتی