شماره: 2366/ 201
تاریخ: 25/03/1382
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1173 مورخ 1381/06/06
مربوط به مالیات مشاغل
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 80
شماره حوزه مالیاتی 050216 رشت
شماره سرممیزی مالیاتی 05021 رشت
سازمان امور اقتصادی و دارائی استان گیلان
اداره امور مالیاتی شهرستان
اداره کل:
تاریخ ابلاغ رأی: 1381/06/28
شماره و تاریخ ثبت شکایت 6219- 201- 1381/07/27
خلاصه واخواهی:
طبق نص صریح تبصره ماده 77 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 هر شخص حقیقی که در یک سال مالیاتی، بیش از یک واحد مسکونی که خود احداث نماید و بفروشد بساز و بفروش محسوب می شود، در صورتیکه مالکین هر یک از واحدها فقط یک واحد آن هم برای اولین بار بفروش رسانده اند بنابراین مشمول مالیات بر بساز و بفروشی نمی باشند و این امر توسط دفتر فنی مالیاتی طی شماره 3474-5/30 مورخ 1380/07/11 نیز تائید شده و در تمام اداره کل مالیاتهای تهران اجراء شده و می شود.
از طرفی تسهیلات ماده 138 قانون برنامه سوم توسعه جهت افرادی در نظر گرفته شده که فعالیتشان ساخت و ساز و فروش مجتمع های مسکونی با طرح و الگوی وزارت مسکن و شهرسازی بوده و قانون مالیاتهای مستقیم را نقض نکرده است و در دستورالعمل وزارتی به شماره 8229/1374-5/30 مورخ 1380/05/28 صریحا در بند 7 اعلام شده که استفاده از این تسهیلات منوط به درخواست کتبی مودی می باشد و این درخواست از طرف مالکین صورت نگرفته است ضمن اینکه در بند1-4 دستورالعمل فوق صریحا اعلام شده که مبنای محاسبه مالیات زیر بنای مفید واحد مسکونی می باشد در حالیکه حوزه مالیاتی کلیه مشاعات را به اعیانی مفید اضافه نموده است، متاسفانه نمایندگان محترم کمیسیون حل اختلاف بدوی و تجدید نظر بدون توجه به اعتراض و قانون مالیاتهای مستقیم و دستورالعمل فوق الذکر نظر حوزه مالیاتی را تایید کرده اند، بنا به مراتب اعتراض خود را نسبت به رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر صادره اعلام و درخواست رسیدگی می نماید.
رأی:
شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی با مطالعه شکوائیه واصله و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید:
با توجه به مقررات ماده 138 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و آئین نامه اجرائی آن و همچنین دستورالعمل شماره 8229/ 1374- 5/30 مورخ 28/5/1380 وزارتی، به ویژه بند 7 آن و دلایل و جهات صدور بخشنامه شماره 4201/ 461-211 مورخ 1382/02/06 برای اجرا از 1381/01/01 و امعان نظر به واقعیت امر و از آنجا که شاکیان به موجب شکوائیه مورخ 1380/08/30 (برگ 30 پرونده) تقاضای اجرای تبصره ماده 77 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی آن را داشته اند و رأی مورد واخواهی نسبت به اعتراض و درخواست مطروحه، فاقد اظهارنظر مدلل می باشد، لذا به رأی مذکور به علت نقص رسیدگی ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را جهت رسیدگی لازم و کافی به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید.
علی اصغرزندی فائز
حسن عباسی پناه
غلامحسین مختاری
