ماده (12) آیین نامه اجرایی بند (ت) ماده (11) قانون جهش تولید دانش بنیان

شماره: 196567/ت60806/ه
تاریخ: ۱۴۰۱/۱۰/۲۵ 

هیئت وزیران در جلسه 1401/10/18 به پیشنهاد شماره 184801 مورخ 1401/10/5 معاونت حقوقی رییس جمهور و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب کرد: ماده (12) آیین نامه اجرایی بند (ت) ماده (11) قانون جهش تولید دانش بنیان موضوع تصویب نامه شماره 152755/ت60384ه مورخ 1401/08/23 حذف و تبصره آن به عنوان ماده (12) تلقی می شود.

محمد مخبر
معاون اول رییس جمهور

---

در تاریخ 24 مهر 1401، هیئت وزیران به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و با همکاری وزارت‌خانه‌های مختلف و معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور، آیین‌نامه اجرایی بند (ت) ماده (11) قانون جهش تولید دانش بنیان را تصویب کرد. این آیین‌نامه به منظور تشویق سرمایه‌گذاری در حوزه‌های دانش‌بنیان و فناوری، به ارائه مشوق‌های مالیاتی برای شرکت‌های سرمایه‌گذار و موسسات فعال در این حوزه پرداخته است.
اصطلاحات مهم:
قانون جهش تولید دانش بنیان: قانونی که به حمایت از شرکت‌ها و موسسات دانش بنیان پرداخته و در سال 1401 تصویب شده است.
شورا: شورای راهبری فناوری‌ها و تولیدات دانش‌بنیان که وظیفه نظارت و تعیین مصادیق سرمایه‌گذاری‌ها را دارد.
سازمان: سازمان امور مالیاتی کشور که مسئول بررسی و تأسیس مقررات مالیاتی است.
سرمایه‌گذاری مستقیم: تأمین مالی از طریق افزایش سرمایه نقدی در شرکت‌های دانش بنیان یا فناور.
سرمایه‌گذاری غیرمستقیم: تأمین مالی برای صندوق‌ها یا نهادهای سرمایه‌گذار در پروژه‌های دانش‌بنیان.
مهم‌ترین مفاد آیین‌نامه:
اعتبار مالیاتی برای سرمایه‌گذاری‌های مستقیم و غیرمستقیم:
شرکت‌های سرمایه‌گذار می‌توانند حداکثر 30 درصد از سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خود در شرکت‌ها و موسسات دانش بنیان و فناوری را به‌عنوان اعتبار مالیاتی دریافت کنند. این اعتبار پس از تأیید طرح سرمایه‌گذاری از سوی دبیرخانه شورا و براساس اسناد و دفاتر حسابرسی شده، به مدت سه سال قابل انتقال است.
صندوق‌ها و نهادهای سرمایه‌گذار غیرمستقیم نیز می‌توانند از اعتبار مالیاتی بهره‌مند شوند. اما باید توجه داشت که در صورتی که سرمایه‌گذاری‌ها کاهش یابد یا به اشخاص ثالث واگذار شود، اعتبار مالیاتی اعطا شده، لغو خواهد شد و مالیات مربوطه از شرکت‌های سرمایه‌گذار مطالبه خواهد شد.
راستی‌آزمایی هزینه‌ها و هزینه‌های قابل قبول:
سازمان امور مالیاتی باید اسناد هزینه‌ای معتبر را بررسی کرده و اعتبار مالیاتی را تأیید کند. اگر به‌طور نادرست گزارشی ارسال شود یا هزینه‌ها به‌طور خلاف واقع اعلام گردد، شرکت سرمایه‌گذار از حمایت مالیاتی محروم خواهد شد.
ضوابط و معیارهای تعیین اعتبار مالیاتی:
میزان اعتبار مالیاتی برای هر سرمایه‌گذاری بر اساس ضوابط مصوب شورا و با تأیید دبیرخانه شورا تعیین می‌شود. این تأسیسات باید در طرح‌های سرمایه‌گذاری شامل توسعه محصولات جدید، افزایش مقیاس تولید، و اولویت‌های ملی انجام شود.
هزینه‌های شرکت‌ها و محدودیت‌های مالیاتی:
هزینه‌های شرکت‌ها که مربوط به سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده و مورد حمایت آیین‌نامه است، نمی‌تواند به‌عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی در نظر گرفته شود و از مالیات کسر شود.
رعایت قوانین مالیاتی و مقررات دیگر:
برای بهره‌مندی از مشوق‌های مالیاتی این آیین‌نامه، شرکت‌ها باید قوانین و مقررات دیگر مالیاتی را رعایت کنند، از جمله ارائه اظهارنامه مالیاتی و مستندات قانونی در موعد مقرر.
مسئولیت نظارت و گزارش‌دهی:
نظارت بر حسن اجرای آیین‌نامه بر عهده شورا خواهد بود که موظف به ارائه گزارش عملکرد سالانه خود به هیئت وزیران است.
این آیین‌نامه به‌طور کلی به‌دنبال تشویق سرمایه‌گذاری در بخش فناوری و دانش‌بنیان است، در حالی‌که در عین حال با تدابیر مالیاتی و نظارتی، اطمینان حاصل می‌کند که سرمایه‌گذاری‌ها به‌طور شفاف و مؤثر انجام شود.